دیباچهای بر آسیبشناسی اقتصادی و سیاسی دولتهای رانتیر در خاورمیانه (مطالعه موردی بحرین)
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد علوم سیاسی دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
2 دانشیار گروه علوم سیاسی دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.2783.4999/QJPR.2006.1116.05چکیده
پژوهش حاضر با تمرکز بر بحرین درصدد است تا با بهرهگیری از نظریه حسین مهدوی، مبنی بر آسیبپذیری ساختار دولت های رانتیر، این دولت را از جهت اقتصادی و سیاسی، آسیبشناسی کند. این پژوهش با مطالعه موردی کشور بحرین به عنوان دولتی رانتیر، درصدد آسیبشناسی اقتصادی و سیاسی این کشور بوده است. این آسیبشناسی کمک خواهد کرد تا مشخص شود که رژیم مزبور با چه چالشهایی در عرصه اقتصادی و سیاسی به دلیل وابستگی به درآمدهای نفتی مواجه بوده و تا چه اندازه آنها را باثبات و تا چه اندازه بیثبات کرده است؟ روش پژوهش توصیفی-تحلیلی بوده و یافتههای پژوهش حاضر نشان داد که بحرین از بعد اقتصادی همانند کشورهای همتای خود، رانتیر است، با تجربهای که از کشورهای موفق عاید میشود، تنها راه برون رفت این کشورها از بحرانهای پیش روی آنها احداث صندوق ذخیر نفت و مدیریت این درآمد در جهت توسعه زیربناهای اقتصادی و سیاسی آنها میباشد. اصولاً میتوان گفت که نفت تنها یک ماده طبیعی است و تنها چیزی که سبب شده است که کشورهای نفتی چنین نگرشی از این ماده داشته باشند، نحوه مدیریت درآمدها است و استفاده بهینه و مطلوب از این درآمدها نه تنها نمیتواند شومی منابع به جای بگذارد و سبب عقبماندگی و فقر گردد، بلکه این درآمدها میتواند زمینه توسعه و پیشرفت کشورها را نیز فراهم سازد.