مطالعه عوامل مؤثر بر تصمیم­گیری اخلاقی مربیان زن استان تهران

نویسندگان

1 گروه مدیریت ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه الزهرا (س)، تهران، ایران

2 گروه مدیریت ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه الزهرا (س)، تهران، ایران

3 گروه مدیریت ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

doi
10.22089/smrj.2025.16720.4020
چکیده

امروزه رعایت اخلاق و حفظ ارزش­های اخلاقی یکی از پدیده­های مهمی است که در بیشتر سازمان‌ها مدنظر قرار می­گیرد. هدف تحقیق حاضر، مطالعه عوامل مؤثر بر تصمیم­گیری اخلاقی مربیان زن استان تهران بود. جامعه آماری پژوهش، تمامی مربیان زن باشگاه­های ورزشی استان تهران بود و نمونه آماری پژوهش 398 نفر تعیین شد که به صورت هدفمند و دردسترس از بین جامعه پژوهش انتخاب شدند. ابزار تحقیق، پرسشنامه محقق­ساخته‌ای بود که پس از اعتبارسنجی استفاده شد. برای تحلیل داده‌ها از آزمون‌های کلموگروف-اسمیرنف و آزمون t تک­نمونه‌ای و برای طراحی مدل از مدل‌سازی معادلات ساختاری استفاده شد. نتایج تحلیل عامل تأییدی مدل پژوهش نشان داد که عوامل حرفه­ای، اخلاق شخصی، عوامل محیطی، عوامل انحرافی، معنویات و مادیات و عوامل روحی-روانی به‌ترتیب بیشترین اثر را بر تصمیم­گیری اخلاقی مربیان زن استان تهران داشتند. با توجه به بارهای عاملی به‌دست‌آمده، سه عامل طفره رفتن از مسئولیت، چارچوب‌های اخلاقی و محیط­های اجتماعی، دولتی و قانونی، بیشترین نقش را داشتند. همچنین، تفاوت معناداری بین عوامل مؤثر بر تصمیم­گیری اخلاقی مربیان زن استان تهران در ورزش­های تیمی و انفرادی مشاهده نشد. براساس یافته‌های تحقیق، لازم است به عوامل حرفه­ای، شخصی و محیطی که بیشترین تأثیر را بر تصمیم­گیری اخلاقی مربیان زن استان تهران دارند، توجه بیشتری شود.