ارائه یک پروتکل مسیریابی امن مبتنی بر اعتماد در شبکههای موردی بین خودرویی
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد، رشته ی مخابرات امن و رمزنگاری، پژوهشکده فضای مجازی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2 استادیار، گروه امنیت شبکه و رمزنگاری، پژوهشکده فضای مجازی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
چکیده
در سالهای اخیر پژوهش و توسعهی شبکههایی که فاقد هرگونه وابستگی به زیرساختهای از پیش تعیینشده هستند، بسیار مورد توجه قرار گرفته است. شبکههای بین خودرویی یکی از انواع این شبکهها هستند که به عنوان یک فناوری نوین، پتانسیل بالایی در افزایش ایمنی جادهها و تأمین رفاه کاربران دارند. گرههای ثابت و متحرک تشکیلدهندهی این شبکهها با تبادل دادههای حیاتی در مسیریابی شرکت میکنند. این گرهها با اهداف مختلفی همچون بهبود ایمنی سرنشینان خودرو و کنترل ترافیک با یکدیگر در ارتباط هستند و طیف گستردهای از اطلاعات را مبادله میکنند. تبادل باز اطلاعات بین گرهها در شبکهای فاقد زیرساخت، زمینهی مناسبی را برای ورود گرههای مخرب به شبکه و ایجاد اختلال در فرآیندهای شبکه برای دستیابی به اهداف سودجویانه فراهم میکند. بنابراین ارسال اطلاعات از مسیری مورد اعتماد و بهینه یکی از چالش برانگیزترین جنبههای شبکههای بین خودرویی محسوب میشود. تاکنون پروتکلهای مسیریابی مختلفی برای حل این چالش ارائه شده است که از معیارهای متفاوتی برای انتخاب گرههای مناسب در مسیریابی خود بهره بردهاند. در این مقاله یک پروتکل مسیریابی امن مبتنی بر موقعیت پیشنهاد شده است که در آن اعتماد جامع هر گره بهعنوان یکی از معیارهای اساسی برای انتخاب آن گره در فرایند مسیریابی در نظر گرفته شده است. محاسبهی مقدار اعتماد جامع برای هر گرهی ارزیابیشونده با استفاده از محاسبهی اعتماد مستقیم توسط گرهی ارزیابیکننده و توصیهی همسایهها طی فرایند پرسش و پاسخ با استفاده از اعتماد غیرمستقیم انجام میشود. نتایج شبیه سازی و ارزیابی پروتکل پیشنهادی با کمک نرمافزار NS-2 نشان میدهد هرچقدر تعداد گرههای مخرب در شبکه بیشتر باشد، پروتکل پیشنهادی عملکرد بهتری نسبت به پروتکل GPSR از نظر نرخ ارسال بسته، نرخ گذردهی و تأخیر انتها به انتها خواهد داشت.
