بررسی طرح تاج شاهان در سکه های ایران از دوره هخامنشی تا ساسانی
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد هنر های اسلامی، دانشکده معماری و هنر، دانشگاه کاشان
2 دانشیار گروه پژوهش هنر، دانشگاه الزهرا
doi
10.22059/jfava.2012.28935چکیده
همواره در تاریخ پادشاهی دنیا شاهی بدون تاج قابل تصور نیست. پادشاهان ایرانی نیز از این قاعده مستثنی نبودهاند. تاج شاهان ایران باستان به عنوان یکی از مظاهر سلطنت و قدرت، در آثار هنری گوناگونی همراه با نقش پادشاه در حالی که وی را از دیگر اشخاص متمایز میسازد، نمایان شده است. یکی از آثار هنری مهم که نقش شاهان ایران همراه با نماد قدرتشان یعنی تاج، برروی آنها توسط هنرمندان خوش ذوق و قریحهی ایرانی حک شده است، سکهها میباشند. روش تحقیق در این پژوهش توصیفی_تاریخی است که از طریق گردآوری اطلاعات کتابخانهای و اسنادی و نیز مشاهده سکهها در برخی موزهها انجام پذیرفته است؛ ضمن اینکه مطالعه سیر تحول طرح تاج شاهان دستیابی به تفاوتها و تشابهات تاجها را امکان پذیر مینماید. در این جستار تلاش نگارندگان بر این است که، سیر تحول تاج شاهان نقش شده بر روی سکههای سه امپراتوری بزرگ ایران باستان(هخامنشی، اشکانی و ساسانی) را مطالعه نمایند. هدف از بررسی تاج شاهان در ادوار تاریخی ایران باستان شناخت، بازشناسی، تشخیص و تفکیک آنان از یکدیگر از طریق مطالعه سکهها میباشد؛ چرا که هر پادشاهی تاج مخصوص به خود را داشته و بعضاً علاوه بر طرح تاج نقوش، جنس و نمادهای مورد استفاده متفاوت بوده است.