بررسی توسعه منطقهای از دولتهای سوم تا یازدهم (1360-1392) در ایران
نویسندگان
1 رازی کرمانشاه
2 دانشگاه ایلام
3 رازی
doi
10.22067/erd.v26i17.72964چکیده
مدل تصمیم گیری چند شاخصه و نرم افزارتاپسیسنتایج حاکی از آن بود که حدود 74 درصد استانها محروم و 24 درصد آنها برخوردار هستند. بر اساس مدل خوشهای، 6 خوشه برای توسعه یافتگی مناطق شکل گرفت که استان تهران و ایلام به ترتیب در صدر و انتهای جدول توسعه یافتگی کشور قرار گرفتهاند. شاخص توسعه از ماتریسی با 21 شاخص و 151 زیر شاخص تشکیل شده است. " کارایی بودجه در توسعه" و "مدل برنامه ریزی منطقهای" معرفی شده که استانها بر اساس قدرت و ضعف مدیریت کارامد در منابع بودجهای تفکیک شدهاند. نرم افزار ایویوز و مدل پنل دیتا و تشکیل 3 مدل مستقل رگرسیونی برای هشت دولت مستقل به این نتیجه رسیدیم که توسعه به عنوان متغیر وابسته از متغیرهای مستقل؛ هزینهجاری (حجم دولت)، هزینه عمرانی و بودجه کل، تاثیر پذیر است و بر این اساس افزایش حجم دولت 12 برابر بودجه کل، بر توسعه تأثیر منفی داشته است و افزایش بودجه عمرانی مانند بودجه کل ولی 10 برابر بیشتر از آن بر توسعه اثر مثبت داشته است.