پاسخ جنسیتی نهالهای صنوبر تبریزی (.Populus nigra L) به تنش کمآبی
نویسندگان
1 استاد، گروه جنگلداری، دانشکده منابع طبیعی و علوم دریایی، دانشگاه تربیت مدرس، نور، مازندران، ایران
2 دانشیار پژوهشی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان مازندران، ساری، ایران
3 دانش آموخته دکتری، گروه جنگلداری، دانشکده منابع طبیعی و علوم دریایی، دانشگاه تربیت مدرس، نور، مازندران، ایران
4 استاد، انستیتو حفاظت و اصلاح تنوع زیستی گیاهان زراعی والنسیا، دانشگاه پلی تکنیک والنسیا، اسپانیا
doi
10.22092/ijrfpbgr.2023.361005.1430چکیده
صنوبر تبریزی (.Populus nigra L) یکی از گونه های خزان کننده دوپایه است که در سطح وسیعی برای جنگلکاری و زراعت چوب در مناطق مختلف کشور کاشته میشود اما در مورد پاسخهای جنسیتی آن به کمآبی اطلاعاتی کمی وجود دارد. در مطالعه حاضر از آن به عنوان یک گونه مدل، در برابر تنش کم آبی استفاده گردید و پاسخهای مورفولوژیکی و فیزیولوژیکی یک کلون نر (127/62) و یک کلون ماده (154/62) صنوبر مورد بررسی قرار گرفت. آزمایش به صورت فاکتوریل و در قالب طرح کاملا تصادفی در چهار سطح آبیاری (100، 75، 50 و 25 درصد ظرفیت زراعی) و دو جنس نر و ماده به مدت 120 روز در آزمایش گلدانی انجام شد. نتایج نشان داد که خشکی و جنس پایه اثر معنی دار بر اغلب متغیرهای مورد بررسی داشتند. اثر متقابل خشکی × جنس پایه فقط بر رویش ارتفاعی، زیتوده کل، هدایت روزنهای و تعرق معنیدار بود. در همه سطوح مختلف آبیاری، پایه های نر نسبت به پایههای ماده در اغلب صفات اندازه گیری شده از میانگین بیشتری برخوردار بودند. از این تحقیق همچنین نتیجه گیری شد، که در کلونهای صنوبر تبریزی مطالعه شده، افراد نر نسبت به افراد ماده از حساسیت کمتری در مقابل تنش کم آبی برخوردارند.