استفاده از روش ورشکستگی در کاهش منازعات منابع آب زیرزمینی و طرح تعادلبخشی آبخوان (مطالعه موردی: آبخوان حاجیآباد)
نویسندگان
1 دانشگاه سیستان و بلوچستان
2
doi
چکیده
در دهههای اخیر، افزایش نیازهای آبی در ایران منجر به برداشت بیش از حد آب، به ویژه آب زیرزمینی شدهاست لذا مدیریت آب زیرزمینی و برداشتها باید طوری باشد که علاوه بر رفع نیاز مصرفکنندگان و رسیدن به نفع عادلانه، پایداری آبخوان و نیاز آیندگان نیز مور توجه قرار گیرد. این تحقیق با هدف مدیریت و کاهش برداشت از آبخوان حاجیآباد واقع در استان هرمزگان انجام شدهاست. ابتدا مدل جریان آب زیرزمینی به وسیله نرمافزار MODFLOW شبیهسازی و صحتسنجی شده سپس با استفاده از روش همکارانه (روش ورشکستگی)، مقادیر جدید برداشت آبخوان محاسبه گردید و این مقادیر به مدل شبیهسازی وارد و نتایج آن با وضع موجود مقایسه گردید. در این پژوهش از 5 روش ورشکستگی نسبی(P)، ورشکستگی مقید به سود یکسان(CEA)، ورشکستگی مقید به ضرر یکسان(CEL)، تالمود (Talmud) و پینایل (Piniles) به منظور مدیریت برداشت چاههای بهرهبرداری استفاده شدهاست. مقادیر برداشت سالانه چاههای بهرهبرداری از آبخوان به عنوان تقاضای ذینفعان و مقدار تغذیه آب زیرزمینی محاسبهشده توسط مدل شبیهسازی در هر پلیگون به عنوان مقدار آب موجود است. در این 5 روش مقادیر سطح آب زیرزمینی آبخوان افزایش و وضعیت کلی آبخوان بهبود نسبتا خوبی داشتهاست. در نهایت شاخص پایداری ورشکستگی (BASI) برای 5 روش محاسبه و مقایسه گردید.