انگشتنگاری گونههای جنس آژیلوپس (Ageilops) با نشانگرهای مبتنی بر ژنهای هدفمند و نواحی حفاظت شده CoRAP
نویسندگان
1 دانشیار، گروه ژنتیک و بهنژادی گیاهی، دانشگاه بینالمللی امام خمینی، قزوین، ایران.
2 کارشناس ارشد ژنتیک و بهنژادی گیاهی، دانشگاه بینالمللی امام خمینی، قزوین، ایران
3 استاد، گروه ژنتیک و بهنژادی گیاهی، دانشگاه بینالمللی امام خمینی(ره)، قزوین، ایران
4 دانشیار پژوهش، بخش زیست فناوری موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی. تهران، ایران
doi
10.22092/ijrfpbgr.2021.354417.1382چکیده
گونه های جنس آژیلوپس (Ageilops) از گرامینه های مرتعی و یکی از مهمترین اجداد گندم و منبع غنی از ژنهای تحمل به تنش هاست. بدینمنظور انگشتنگاری روابط ژنتیکی توده های متعلق به هشت گونه Ageilopsبا استفاده از نشانگرهای مولکولی CoRAP مبتنی بر ژنهای هدفمند مورد مطالعه قرار گرفت. در طراحی آغازگرهای ثابت از شش ژن عامل تحمل تنش های غیرزیستی CAT، MnSoD، SoS1، miR398، miR160b و miR169gR استفاده شد. کمترین و بیشترین محتوای اطلاعات چندشکلی بهترتیب مربوط به آغازگرهای CoRAP2 و CoRAP10 با مقادیر 92/0 و 96/0 بود. شاخص نشانگری در بین نشانگرهای مورد بررسی از 89/6 در آغازگر CoRAP7 تا 49/13 در آغازگر CoRAP9 متغیر بود. بین گونه ها جریان ژنی (Nm) پایین و بعکس میزان تمایز (Gst) بالایی مشاهده شد. همچنین مقدار شاخص Fst برابر با 45/0 نشان داد که جمعیت های مورد مطالعه کاملاً از هم متمایز شده اند. با توجه به بالا بودن شاخصهای تعداد آلل مؤثر و تنوع ژنتیکی Nei، دو گونه Ae. cylandrica و Ae. caudata تنوع درون گونه ای بالایی در بین گونه های مورد بررسی نشان دادند. بیشترین تشابه بین دو گونهAe. truncialis و Ae. umbelulata و بین دو گونه Ae. neglecta و Ae. cylanrica مشاهده شد. تجزیه خوشه ای بهطور مناسبی گونه ها را در گروه های مجزا تفکیک و تجزیه به مختصات اصلی نتایج تجزیه خوشه ای را تأیید کرد. با تجزیه ساختار جمعیت، نحوه جریان ژنی و اختلاط ژنتیکی بین گونه ها مشخص شد که در تطابق با نتایج تجزیه خوشه ای و نمودار دوبعدی PCoA بود.