بررسی تنوع جمعیتهای علفباغ (Dactylis glomerata L.) از نظرعملکرد علوفه، تولید بذر و صفات مرتبط در شرایط آب و هوایی تبریز
نویسندگان
1 دانشآموخته کارشناسی ارشد اصلاح نباتات، گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه مراغه، مراغه، آذربایجان شرقی، ایران
2 دانشیار گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه مراغه، مراغه، آذربایجان شرقی، ایران
3 نویسنده مسئول مکاتبات استادیار پژوهشکده بیوتکنولوژی کشاورزی منطقه شمالغرب و غرب کشور، پژوهشگاه بیوتکنولوژی کشاورزی ایران، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تبریز، ایران
doi
10.22092/ijrfpbgr.2022.357006.1402چکیده
علف باغ (Dactylis glomerata L.) گیاه علوفه ای و مرتعی چندساله دگرگردهافشان متعلق به تیره گندمیان است که برای احیای مراتع، احداث چراگاه و تولید علوفه مناسب میباشد. این پژوهش با هدف بررسی تنوع ژنتیکی جمعیت های علف باغ با استفاده از نشانگرهای مورفولوژیکی جهت شناسایی ژنوتیپ های پرمحصول اجرا گردید. برای این منظور 25 جمعیت علف باغ براساس طرح آزمایشی بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در مزرعه تحقیقاتی پژوهشکده بیوتکنولوژی کشاورزی واقع در تبریز، در سالهای زراعی 97-1396 مورد ارزیابی قرار گرفتند. نتایج به دست آمده از تجزیه واریانس، اختلاف معنی داری در صفات مورد بررسی بین جمعیت ها نشان داد که بیانگر تنوع ژنتیکی بالا بین جمعیت ها بود. بر اساس نتایج مقایسه میانگین ها، جمعیت های G2،G5 ،G14 ،G16 ،G18 ،G19 ، G24 و G25 با 312 تا 342 گرم در بوته (معادل 73/8 تا 57/9 تن در هکتار) بیشترین عملکرد علوفه خشک سالیانه و جمعیت های G7، G8، G2 و G16 با 27 تا 35 گرم در بوته (معادل 756 تا 980 کیلوگرم در هکتار) بیشترین تولید بذر به عنوان جمعیت های برتر شناسایی شدند. جمعیت G2 از شاهرود و جمعیت G16 از اصفهان دو جمعیت برتر از نظر عملکرد بذر و علوفه معرفی شدند. تجزیه خوشه ای با استفاده از صفات بررسی شده جمعیتها را در چهار گروه دسته بندی کرد که گروه سه با تعداد هفت جمعیت اکثر جمعیتهای برتر را در خود جا داد. در این مطالعه بیشترین فاصله ژنتیکی مربوط به جمعیتهای گروههای یک و سه بود که برای تولید ارقام ترکیبی بایستی گیاهان والدینی برای تلاقی پلیکراس را از بین این جمعیتها انتخاب کرد.