تغییرات شیوع آلودگی های انگلی روده ای در دو مقطع زمانی به فاصله 40 سال در مراجعین به آزمایشگاه انگل شناسی بیمارستان امام رضا(ع) مشهد
نویسندگان
1 استاد گروه انگل شناسی و قارچ شناسی، بیمارستان امام رضا، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
2 پزشک عمومی
3 دانشیار گروه انگل شناسی و قارچ شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.
4 استاد گروه انگل شناسی و قارچ شناسی، بیمارستان امام رضا، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
5 استاد گروه پزشکی اجتماعی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
doi
10.22038/mjms.2025.77346.4503چکیده
مقدمه: انتظار می رود که تغییراتی در شیوع بیماری های انگلی روده ای در طول دهه های گذشته صورت گرفته باشد.هدف از مطالعه ی حاضر مقایسه ی میزان عفونت های انگلی روده ای طی 2 مقطع زمانی با فاصله ی بیش از 40 سال در مشهد است.روش کار: طی 2 مقطع زمانی در سالهای 56-1355 و 96-1395 اطلاعات دموگرافیک و نتایج آزمایش مدفوع مراجعین به آزمایشگاه انگل شناسی بیمارستان امام رضا بررسی شدنتایج: در فاز اول مطالعه از 2713 فرد مورد مطالعه1817 مورد مثبت و در فاز دوم مطالعه از بین 5762 فرد آزمایش شده 746 مورد آلودگی انگلی روده ای مشاهده شد. در فاز دوم مطالعه فراوانی عفونت کرمی نسبت به فاز اول به شدت کاهش یافت به طوری که در فاز دوم تنها 5 مورد عفونت کرمی شناسایی شدند. دبا درنظر گرفتن گروه های سنی، نتایج 2 فاز مطالعه به صورت قابل توجهی متفاوت بود. آلودگی های تک یاخته ای در بیماران مبتلا به نقص ایمنی در فاز دوم افزایش قابل توجهی را نشان داد.نتیجهگیری: شیوع عفونت های انگلی روده ای در مراجعین آزمایشگاه انگل شناسی از نسبت سال 1356 به شدت کاهش یافته است. احتمالا بالا رفتن آگاهی بهداشت شخصی و عمومی و تغییر قابل توجه رفتار بهداشتی و اصلاح بهداشت محیط در کاهش آلودگی های انگلی نقش برجسته ای داشته است. آلودگی های نوپدید و باز پدید تک یاخته ای نسبت به گذشته قابل توجه می باشند که می توان عوامل کاهنده ایمنی را در این تغییرات موثر دانست .