مطالعه ای بر نقوش هندسی تزیینات معماری در مساجد گناباد، ملک زوزن و فریومد
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری پژوهش هنر، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه تربیت مدرس
2 استادیار گروه پژوهش هنر، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه تربیت مدرس
3 استادیار گروه باستان شناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس
4 استاد گروه پژوهش هنر دانشکده هنر و معماری دانشگاه تربیت مدرس
doi
10.22059/jfava.2013.29609چکیده
معماری خراسان در اوایل دوران اسلامی، به تبعیت از ویژگیهای کلی مساجد اسلامی، از سادگی در ساخت پیروی می-کرد. در دورانهای بعدی، به خصوص در دورهی سلجوقی، کاربرد تزیینات معماری گسترش یافت و سپس در دوران کوتاه خوارزمشاهیان در خراسان، مساجد دو ایوانی ساخته شدند که تزیینات معماری از ویژگیهای برجستهی آنها بود. این پژوهش به بررسی روشهای ترسیم نقوش هندسی در سه مسجد دو ایوانی گناباد، ملک زوزن و فریومد پرداخته و با تطبیق دادن با روشها و ابزارهای معرفی شده در رسالهی بوزجانی، "فی مایحتاج الیه العمال و الصناع من الاشکال الهندسیه"، که از معتبرترین منابع در زمینهی هندسهی عملی در دوران اسلامی است، شیوههای احتمالی ترسیم نمونهها را با کاربرد ابزارهای رایج زمان، که یک خط-کش ساده و پرگار بود، شرح داده است. نتایج حاصل بیانگر این امر است که این نقوش بر اساس زیرساختهایی هندسی و ترسیم-های دقیق ترسیم شده که معماران با دانش هندسی خود و به کمک ابزارهای رایج دوران رسم میکردند. همچنین میتوان چنین نتیجه گرفت که تزیینات معماری از مهمترین موارد تحقق هندسه در حوزهی کاربردی، و سندی بر دستیافتههای علمی دوران هستند؛ و در این میان تعاملات میان ریاضیدانان و هنرمندان و معماران هرچه بیشتر بارز میشود.