اثر 12 هفته تمرینات ترکیبی بر هموسیستئین سرم و پپتید ناتریورتیک مغزی (NT-proBNP) در بیماران قلبی- عروقی
نویسندگان
1 گروه فیزیولوژی ورزشی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 گروه فیزیولوژی ورزشی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران (نویسنده مسئول)
3 استادیار ، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدهی تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه آزادواحد زنجان، ایران
4 گروه فیزیولوژی ورزشی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
5 استادیار، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشگاه آزاداسلامی واحد پرند، ایران
doi
10.22038/mjms.2025.88756.5041چکیده
مقدمه: کم تحرکی ، زمینه ساز بسیارى از بیمارى ها از جمله بیمارى هاى قلبی- عروقی است .امروزه تغییر سبک زندگی و به تبع آن بیماریهای قلبی- عروقی یکی از علل شایع مرگ و میردر جهان است. هدف از مطالعه حاضر، تعیین اثر تمرین ترکیبی (هوازی و مقاومتی) بر سطوح هموسیستئین (Homocysteine) و پپتید ناتریورتیک مغزی (N-terminal proBrain Natriuretic Pepted) بر بیماران قلبی عروقی می باشد. روش کار : در این پژوهش که با طرح پیش آزمون و پس آزمون همراه با گروه کنترل انجام شد، 24بیمار داوطلب به طور تصادفی در 2 گروه تمرین ترکیبی (12 نفر) وکنترل (12نفر) تقسیم شدند.. گروه تمرین ترکیبی به مدت 3 ماه هفته ای3جلسه تمرینات هوازی و مقاومتی را در 60 دقیقه انجام دادند. نمونه هاى خونی 24 ساعت قبل از نخستین جلسه تمرین و 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرین گرفته شد. در بخش آمار استنباطی، از آزمون تی زوجی ، برای مقایسه ی تفاوت های درون گروهی و از آزمون تحلیل کوواریانس برای مقایسه تفاوت های بین گروهی با استفاده از نرم افزار اس پی اس اس نسخه 26 استفاده شد . یافته ها: بر اساس آزمون تی زوجی کاهش معنیداری در میزان سطوح هموسیستئین و پپتید ناتریورتیک مغزی در گروه تمرین ترکیبی پس از تمرینات مشاهده گردید (P<0.05). این کاهش در گروه کنترل معنی دار نبود. تحلیل کوواریانس نشان داد سطوح این دو متغییر در مقایسه با گروه کنترل به طور معنی داری کاهش یافته بود (P<0.05)