سنجش تأثیر شاخص رقابتپذیری GCI بر رشد اقتصادی در کشورهای در حال توسعه و توسعه یافته برگزیده
نویسندگان
1 دانشگاه پیام نور
2 دانشگاه پیام نور
doi
10.22067/erd.v23i12.57262چکیده
شاخص رقابتپذیری (GCI)، از 113 نشانگر تشکیل شده است. این نشانگرها در 12 رکن نهادها، زیرساخت، فضای کلان اقتصادی، بهداشت و آموزش ابتدایی، آموزش تکمیلی، کارایی بازار کالا، کارایی بازار کار، توسعه بازار مالی، آمادگیهای فناوری، اندازه بازار، تکامل کسب و کار و نوآوری گروهبندی شده است. 12 رکن مذکور نیز در سه زیرشاخص نیازهای اساسی، افزایش دهنده کارایی و نوآوری و عوامل تکامل که سه مرحله اصلی توسعه میباشند، قرارگرفتهاند. در این مطالعه، میزان تأثیر شاخص رقابتپذیری بر رشد اقتصادی کشورهای برگزیده اندازهگیری شده است. برای این کار، داده-های 42 کشور جهان در دوره 2014-2010 بهصورت پانل دیتا جمعآوری و مدل ارائه شده، برآورد گردیده است. نتایج برآورد مدل نشان میدهد که تأثیر نمره شاخص رقابتپذیری بر رشد اقتصادی کشورهای توسعه یافته برگزیده مثبت و معنی دار بوده و میزان آن به ازای 10% افزایش در نمره شاخص رقابتپذیری 32588/17 درصد از رشد اقتصادی است. این مقدار برای کشورهای در حال توسعه برگزیده و نوظهور 49522/15 است.