انقلاب برای رهایی یا اصلاحگری در درون نظم مستقر؛ بررسی تطبیقی علل عقبماندگی مسلمین و راههای برونرفت از آن در آراء گولن و شریعتی
نویسندگان
1 کارشناسارشد علوم سیاسی دانشگاه فردوسی
2 دانشیار علوم سیاسی دانشگاه فروسی مشهد
3 دانشیار علوم سیاسی دانشگاه فردوسی مشهد
doi
چکیده
چکیده عقبماندگی جوامع اسلامی یکی از مهمترین دغدغههای اندیشمندان معاصر مسلمان بوده است و آنان به روشهای مختلف به این امر واکنش نشان داده و در پی چاره جویی بر آمدهاند. در این مقاله چرایی عقب ماندگی مسلمین و راههای برون رفت از آن در آراء دو تن از متفکران مسلمان معاصر یعنی علی شریعتی و فتحالله گولن مورد بررسی قرار گرفته است. در این پژوهش با استفاده از منابع کتابخانهای و همچنین با بهرهگیری از سخنرانها و منابع اینترنتی مورد تحلیل و تفسیر قرار گرفته است. بر اساس یافتههای این پژوهش به نظر میرسد گولن و شریعتی هردو به موضوع عقبماندگی مسلمین توجه ویژهای داشتهاند، اما هیچکدام از زاویه نظریات جامعهشناسانه یا اقتصادی توسعه به این مسئله ننگریستهاند، بلکه به مثابه اندیشمندان دینی مدرن آن را مورد بررسی قرار دادهاند. هردو اندیشمند به عوامل سیاسی، اجتماعی و فرهنگی عقب ماندگی اشاره میکنند، ولی اصلیترین عامل داخلی را دور شدن از اسلام واقعی میدانند و برای برون رفت از عقبماندگی نیز ارائه یک نگاه نو به اسلام را ضروری میشمارند. شریعتی اسلام را در قالب یک ایدئولوژی انقلابی مطرح میکند که دارای برنامههای جامعی برای زندگی بشری است تا از این طریق تحرک و بیداری را به جامعهی اسلامی بازگرداند. گولن نیز با تاکید بر ایمان و اخلاق، مسلمین را به حضور فعالانه در عرصههای اجتماعی دعوت میکند؛ اما برداشت او از اسلام در قالب یک آئین مدنی ارائه میشود.