واکاوی الگوهای گردشی موثر بر گرمای زودهنگام در ایستگاه همدید اندیمشک
نویسندگان
1 گروه جغرافیای اقلیم شناسی،واحد اهواز،دانشگاه آزاد اسلامی،اهواز،ایران.
2 گروه جغرافیای اقلیم شناسی،واحد تهران مرکز،دانشگاه آزاد اسلامی،تهران،ایران.
3 گروه جغرافیا اقلیم شناسی،واحد اهواز،دانشگاه آزاد اسلامی،اهواز،ایران.
4 گروه جغرافیای اقلیم شناسی،واحد اهواز،دانشگاه آزاد اسلامی،اهواز،ایران.
doi
چکیده
در این تحقیق گرمای زودهنگام ایستگاه همدید اندیمشک در طی دوره آماری 1390–1360 با رویکرد محیطی به گردشی مورد بررسی قرارگرفت. سپس با تحلیل دادههای موجود ایستگاه روزهای گرم 30 درجه سانتیگراد و بالاتر از آن در اردیبهشت دوره 30 ساله شناسایی و به عنوان روزهای گرم زودهنگام بهاره شهر اندیمشک احصاء شد؛ در این راستا از دادههای مربوط به ترازهای پانصد و 700 هکتوپاسکال، همچنین نقشههای دما تراز 1000 هکتوپاسکال در قلمرو جغرافیایی 0 تا 80 درجه طول شرقی و 0 تا 80 درجه عرض شمالی استفاده و نقشههای مرتبط در محیط نرم-افزارGrads ترسیم شد. دادههای مربوطه از مرکز باز تحلیل ملی پیشبینی محیطی و مرکز ملی پژوهشهای هواشناسی به صورت دیده بانی 6 ساعته با تفکیک مکانی 5/2 × 5/2 درجه دریافت شد. در سال 1385 به دلیل اینکه گرمترین اردیبهشت در طی دوره با 14 روز هوای گرم 30 درجه سانتیگراد و بالاتر بوده، انتخاب شد. با تحلیل همدید نقشهها در این سال مشخص شد یکی از دلایل ایجاد گرما استقرار و گسترش پرارتفاع آزور در تراز 500 هکتوپاسکال که سبب حاکمیت هوای گرم بر روی اندیمشک میشود و همچنین پرفشار جنب حاره که محل فرونشینی هوا می-باشد و به دلیل گرمایش بی دررو و ایجاد پایداری با هوای گرم و خشک همراه هستند. از عوامل دیگر وجود بعضی پرفشارها بر روی دریای ماندران در شمال کشور است که مانع ریزش هوای خنک از عرضهای بالاتر شده و تداوم کم فشار گنگ را در سطح زمین قوت بخشیده است و سبب گرمای زودهنگام هوای اندیمشک میشود.