مطالعه تنوع ژنتیکی ژنوتیپهای گل محمدی (Rosa damascena Mill) ایران با روشهای آماری چند متغیره
نویسندگان
1 استاد پژوهش، بخش تحقیقات زیست فناوری، مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران
2 دانشیار، ﺑﺨﺶ ﺗﺤﻘﯿﻘﺎت منابع طبیعی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان کردستان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، سنندج. پست الکترونیک: bayzidyousefi@yahoo.com
doi
10.22092/ijrfpbgr.2019.126851.1345چکیده
بهمنظور ارزیابی تنوع ژنتیکی گونه مهم معطر و دارویی گلمحمدی (Rosa damascena)، 38 ژنوتیپ این گونه برای بررسی تنوع صفات فنولوژیکی و مورفولوژیکی (دوره گلدهی، ارتفاع پایه، قطر تاج پوشش گیاه، تعداد برگ در پایه، سطح کل سبز گیاه، تعداد گل در پایه، متوسط وزن تر و درصد ماده خشک گل و عملکرد گل در پایه) در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار طی سالهای 87- 1383 در نهالستان تحقیقاتی زاله سنندج ارزیابی شدند. نتایج نشان داد که بین ژنوتیپها از لحاظ صفات مورد بررسی اختلاف معنیدار (1%≤ p) وجود داشت. میانگین کل عملکرد گل تازه 4/2427 گرم در پایه و ژنوتیپهای متعلق به نواحی معتدله، سردسیری و مرطوب کشور نسبت به ژنوتیپهای با منشأ مناطق گرم و خشک عملکرد گل کمتری داشتند. عملکرد گل با ارتفاع و قطرتاج، تعداد برگ و سطح سبز پایه و تعداد گل در پایه همبستگی مثبت و معنیدار (01/0≥p ) نشان داد. برازش رگرسیون گام به گام نشان داد که تعداد و وزن گل در جهت مثبت و سطح سبز گیاه و دوره گلدهی در جهت منفی اجزاء اصلی عملکرد گل بودند. گروهبندی تجزیه خوشهای (CA)، با تفکیک بر مبنای عملکرد گل و خصوصیات مناطق منشأ ژنوتیپها مطابقت نسبی داشت. نتایج تجزیه به مؤلفههای اصلی (PCA) با نتایج CA مطابقت بالایی نشان داد اما تفکیک ژنوتیپی در تجزیه PCA واضحتر بود. نتیجه کلی این تحقیق و تجزیههای CA و PCA بر وجود تنوع ژنتیکی غنی بین ژنوتیپها از لحاظ صفات فنولوژیکی و مورفولوژیکی و امکان استفاده از این تنوع در اصلاح گلمحمدی مانند بهبود عملکرد گل از طریق گزینشهای مستقیم و غیرمستقیم (از طریق اجزاء عملکرد گل) و یا هیبریداسیون ژنوتیپهای با فاصله ژنتیکی دورتر بهمنظور استفاده از هتروزیس بالاتر دلالت داشت.