بهرهوری کل عوامل تولید و تحلیل اثر ابزارهای سیاست مالی دولت
نویسندگان
1
2 دانشگاه تهران
3 دانشگاه آزاد اسلامی
doi
10.22051/ieda.2024.44992.1371چکیده
هدف این پژوهش تحلیل اثر نامتقارن ابزارهای سیاست مالی دولت بر بهرهوری کل عوامل تولید در ایران است. برای این منظور نخست بهرهوری کل عوامل تولید به روش مانده سولو در دوره 1399-1357 محاسبه و سپس جهت برآورد الگو از رهیافت خودرگرسیونی با وقفههای توزیعی خطی و غیرخطی استفاده شد. یافتهها در بلندمدت نشان میدهد که اندازه دولت و بار مالیاتی با اثری معکوس و نامتقارن بر بهرهوری همراه است؛ بهنحویکه اثرگذاریِ معکوس افزایشها در اندازه دولت بیش از سه برابر اثر معکوس کاهشها در آن میباشد و اندازه اثرگذاری معکوس بار مالیاتی به هنگام کاهشها دو برابرِ اثرگذاری معکوس آن به هنگام افزایشهاست. تورم نیز دارای اثر معکوس و نامتقارن بر بهرهوری است؛ بهنحویکه اثر مطلوب کاهشها در تورم بر بهرهوری بیش از اثر نامطلوب افزایشها در آن است. درجه باز بودن تجاری اثر مستقیم و نامتقارن بر بهرهوری دارد و اثر مطلوب افزایشها در درجه باز بودن تجاری بیش از چهار برابر اثر نامطلوب کاهشها در آن است. بر مبنای نتایج حاصله پیشنهاد میشود که سیاستگذاران ضمن اتخاذ سیاستهای مناسب در راستای ارتقای سطح بهرهوری کل عوامل تولید، به هنگام سیاستگذاری به نامتقارنی عوامل یادشده در اثرگذاری بر بهرهوری کل عوامل تولید توجه نمایند.