مطالعه تطبیقی سیاستهای حوزه اشتغال زنان در دو کشور اسکاندیناوی (سوئد و نروژ) و دو کشور مسلمان (ایران و ترکیه)
نویسندگان
1 دانشگاه بیرجند
2 دانشگاه تهران
3 دانشگاه فنی و حرفهای
4 دانشگاه صنعتی شریف
doi
10.22051/ieda.2024.45481.1382چکیده
شاخصهای توسعه انسانی یکی از مهمترین معیارهای توسعهیافتگی جوامع هستند. ازآنجاکه زنان نیمی از جمعیت هر جامعه را تشکیل میدهند، مشارکت آنان در توسعه اهمیت بسیاری دارد. از مهمترین عرصههای مشارکت زنان، مشارکت اقتصادی است. پژوهش حاضر با رویکرد سیاستپژوهی تطبیقی به تحلیل و بررسی سیاستهای حوزه اشتغال زنان در کشورهای اسکاندیناوی (سوئد و نروژ)، کشورهای مسلمان (ترکیه و ایران) و پیامدهای آن پرداخته است. نتایج نشاندهنده مشارکت بیشتر زنان در اقتصاد کشورهای اسکاندیناوی، البته در عین چالشهایی مانند کمرنگشدن نظام خانواده در سوئد و وجود محدودیتهایی مانند سقفشیشهای در نروژ است. نرخ مشارکت زنان در اقتصاد کشورهای اسلامی از کشورهای اسکاندیناوی پایینتر است. مسئله مهم در ترکیه نرخ بالای افرادی است که نه محصلاند و نه شاغل (بالاترین نرخ در میان کشورهای OECD). نرخ مشارکت اقتصادی زنان تحصیلکرده در ترکیه (سال 2018)، 71 درصد و برای مردان 89 درصد گزارش شده که شکاف جنسیتی در این شاخص را نشان می دهد. در ایران نرخ مشارکت اقتصادی زنان دارای تحصیلات دیپلم 69 درصد بالاتر از نرخ مشارکت اقتصادی کل زنان بوده است، درحالی که این امر برای مردان صادق نیست (سال 1396). در کشورهای اسلامی، مشارکت اقتصادی زنان مغفول مانده است، لذا سیاستهای اتخاذ شده در این حوزه در ایران نیازمند بازنگری هستند.