بررسی تأثیر فناوری اطلاعات و ارتباطات بر کیفیت محیط زیست در آلوده کنندههای بزرگ آسیایی
نویسندگان
1 دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات
2 دانشگاه صنعتی شریف
3 دانشگاه علوم پزشکی ایران
doi
10.22051/ieda.2024.45399.1380چکیده
فناوری اطلاعات و ارتباطات (ICT) یکی از مهمترین عوامل صنعتیشدن به حساب میآید، همچنین بر رشد اقتصادی و کیفیت زیستمحیطی تأثیر فراوانی دارد. هدف از این مطالعه بررسی تأثیر فناوری اطلاعات و ارتباطات بر کیفیت محیطزیست در آلودهکنندههای بزرگ آسیایی است. این بررسی در بازه زمانی 2020-2000 برای دو گروه کشورهای در حال توسعه و توسعهیافته انجام میشود. به منظور ساخت شاخص ترکیبی ICT و شاخص ترکیبی حکمرانی خوب (GG) از روش تحلیل مؤلفههای اصلی (PCA) استفاده میشود. نتایج حاکی از وجود رابطه بلندمدت میان متغیرهای الگو است. فرضیه زیستمحیطی کوزنتس در هر دو گروه کشورها مورد تأیید است. در هر دو گروه کشورها، مصرف انرژی و درجه باز بودن تجارت منجر به کاهش و شاخص ترکیبی حکمرانی خوب منجر به افزایش کیفیت محیطزیست میشود. شاخص ترکیبی ICT به طور معنیداری منجر به کاهش کیفیت محیطزیست کشورهای در حال توسعه میشود. در کشورهای توسعهیافته، شاخص ترکیبی ICT تأثیر معنیدار بر کیفیت محیطزیست ندارد، درحالیکه دسترسی به اینترنت به طور معنیداری منجر به بهبود کیفیت محیطزیست میشود. انتظار میرود در کشورهای درحالتوسعه اثرات افزایش کربن توسعهICT ( اثرات مستقیم و بازگشتی) در مجموع بزرگتر از اثر کاهش کربن توسعهICT (اثر جایگزینی) باشد. لذا بهینهیابی مصرف انرژی و همچنین فعالکردن اثر جایگزینی (استفاده از سیستمهای حمل و نقل هوشمند، سیستم کنترل ترافیک هوشمند و کاهش فعالیتهای فضای باز) در کشورهای در حالتوسعه پیشنهاد میشود.