بررسی تأثیر فناوری اطلاعات و ارتباطات بر کیفیت محیط زیست در آلوده کننده‌های بزرگ آسیایی

نویسندگان

1 دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات

2 دانشگاه صنعتی شریف

3 دانشگاه علوم پزشکی ایران

doi
10.22051/ieda.2024.45399.1380
چکیده

فناوری اطلاعات و ارتباطات (ICT) یکی از مهم­ترین عوامل صنعتی­شدن به حساب می‌آید، همچنین بر رشد اقتصادی و کیفیت زیست­محیطی تأثیر فراوانی دارد. هدف از این مطالعه بررسی تأثیر فناوری اطلاعات و ارتباطات بر کیفیت محیط­زیست در آلوده­کننده­های بزرگ آسیایی است. این بررسی در بازه زمانی 2020-2000 برای دو گروه کشورهای در حال توسعه و توسعه­یافته انجام می­شود. به منظور ساخت شاخص ترکیبی ICT و شاخص ترکیبی حکمرانی خوب (GG) از روش تحلیل مؤلفه­های اصلی (PCA) استفاده می­شود. نتایج حاکی از وجود رابطه بلندمدت میان متغیرهای الگو است. فرضیه زیست­محیطی کوزنتس در هر دو گروه کشورها مورد تأیید است. در هر دو گروه کشورها، مصرف انرژی و درجه باز بودن تجارت منجر به کاهش و شاخص ترکیبی حکمرانی خوب منجر به افزایش کیفیت محیط­زیست می­شود. شاخص ترکیبی ICT به طور معنی­داری منجر به کاهش کیفیت محیط­زیست کشورهای در حال توسعه می­شود. در کشورهای توسعه­یافته، شاخص ترکیبی ICT  تأثیر معنی­دار بر کیفیت محیط­زیست ندارد، درحالی­که دسترسی به اینترنت به طور معنی­داری منجر به بهبود کیفیت محیط­زیست می­شود. انتظار می­رود در کشورهای درحال­توسعه اثرات افزایش کربن توسعهICT ( اثرات مستقیم و بازگشتی) در مجموع بزرگتر از اثر کاهش کربن توسعهICT (اثر جایگزینی) باشد. لذا بهینه­یابی مصرف انرژی و همچنین فعال­کردن اثر جایگزینی (استفاده از سیستم­های حمل و نقل هوشمند، سیستم کنترل ترافیک هوشمند و کاهش فعالیت­های فضای باز) در کشورهای در حال­توسعه پیشنهاد می­شود.