پاسخ صفات مورفوفیزیولوژیکی در چهار گونه بابونه در شرایط دیم و تنش خشکی در شرایط گلخانه
نویسندگان
1 دانشیار پژوهش، بخش تحقیقات بانک ژن منابع طبیعی ایران، مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران
2 پژوهشگر، بخش تحقیقات بانک ژن منابع طبیعی ایران، مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران
3 پژوهشگر، بخش تحقیقات بانک ژن منابع طبیعی ایران، مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران
4 پژوهشگر، بخش تحقیقات بانک ژن منابع طبیعی ایران، مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران
5 پژوهشگر، بخش تحقیقات بانک ژن منابع طبیعی ایران، مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران
6 پژوهشگر، بخش تحقیقات بانک ژن منابع طبیعی ایران، مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران
7 پژوهشگر، بخش تحقیقات بانک ژن منابع طبیعی ایران، مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران
8 استادیار پژوهش، بخش تحقیقات بانک ژن منابع طبیعی، مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران
doi
10.22092/ijrfpbgr.2019.124781.1330چکیده
تنش خشکی یکی از مهمترین عوامل محدودکننده حیات و رشد گیاهان در نواحی مختلف ایران است. در این پژوهش ویژگیهای مورفولوژی بوتههای حاصل از بذرهای چهار گونه بابونه چندساله Anthemis tinctoria، Matricaria recutita، Tripleurospermum sevanenseوTanacetum parthenium موجود در بانک ژن منابع طبیعی ایران در شرایط دیم مزرعه تحقیقاتی البرز کرج (مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور) ارزیابی شدند. نتایج نشان دادند که در شرایط دیم، گونه M. recutita نسبت به سه گونه بابونه دیگر بیشترین سطح پوشش، ارتفاع، تعداد گل و وزن خشک بوته را داشته و در مدت زمان کوتاهتری به گلدهی کامل رسید. در آزمایش گلخانه بهمنظور مطالعه سازوکارهای فیزیولوژیکی پاسخ به شرایط کمآبی، گیاهان تحت چهار تیمار خشکی شامل آبیاری کافی (شاهد)، تنش خشکی ملایم (75 درصد ظرفیت زراعی)، تنش خشکی متوسط (55 درصد ظرفیت زراعی) و تنش خشکی شدید (35 درصد ظرفیت زراعی) قرار گرفتند. تغییرات محلولهای محافظ اسمزی (پرولین و قندهای محلول)، محتوای آب نسبی (RWC)، آنزیمهای آنتیاکسیدانت (پراکسیداز و پلیفنلاکسیداز) و پیگمانهای گیاهان تحت تنش بررسی گردید. بررسی سازوکارهای فیزیولوژیکی پاسخ به شرایط کمآبی گونههای بابونه در شرایط گلخانه نشان داد که M. recutita نسبت به سه گونه بابونه دیگر به علت ظرفیت بالاتر تنظیم اسمزی تحمل بیشتری به تنش خشکی شدید داشته، در حالی که سه گونه A.tinctoriaT. sevanenseو T. parthenium تحمل خوبی به شرایط تنش متوسط نشان دادند.
