نقش تابآوری اقتصادی در تعدیل آثار منفی نوسانات قیمت نفت بر رشد اقتصادی ایران
نویسندگان
1 دانشگاه آزاد اسلامی
2 دانشگاه شهرکرد
3 دانشگاه علوم پزشکی اصفهان
doi
10.22051/ieda.2023.43990.1375چکیده
اقتصاد ایران به دلیل وابستگی به درآمدهای نفتی، تأثیر زیادی از نوسانات بازار جهانی نفت میپذیرد و این تأثیر عمدتاً در جهت منفی و کاهش رشد اقتصادی کشور بوده است. در واقع ریسک قیمت جهانی نفت، به طور مداوم بر رشد اقتصادی ایران اثر منفی داشته است. یکی از روشهای کاهش این اثر منفی، افزایش تابآوری اقتصادی و مقاومسازی آن در برابر شوکهای خارجی است. سؤالی که پژوهش حاضر به آن پاسخ میدهد این است افزایش تابآوری اقتصادی تا چه میزان از آثار منفی نوسانات قیمت نفت بر رشد اقتصادی میکاهد؟ برای پاسخ به این سؤال از روش خودرگرسیون با وقفههای توزیعی (ARDL) استفاده شده است و دادههای اقتصادی مورد نیاز طی سالهای 1369-1399 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است. برای سنجش تابآوری اقتصادی از شاخص بریگوگلیو و روش وزن دهی PCA و برای سنجش نوسانات بازار نفت از پسماندهای روش گارچ تکمتغیره استفاده شده است. نتایج به دست آمده از برآورد مدل ضمن تأیید رابطه منفی میان نوسانات بازار نفت و رشد اقتصادی ایران، نشان میدهد که در بلندمدت با افزایش هر واحد از سطح تابآوری اقتصادی (طبق شاخص بریگوگلیو)، از تأثیر منفی نوسانات قیمت نفت بر میزان رشد اقتصادی، 1 درصد کاسته میشود که مقدار قابلتوجهی است. بر این اساس تابآوری اقتصادی با افزایش سطح مقاومت اقتصادی کشور میتواند نقش مهمی در کاهش آثار منفی ریسکهای اقتصادی بر رشد اقتصادی داشته باشد