فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف از انجام این پژوهش تعیین تفاوت اثربخشی درمان مواجهه-جلوگیری از پاسخ و درمان متمرکز هیجان بر عدم تحمل تردید و تنظیم شناختی هیجان در بیماران مبتلا به اختلال وسواس اجباری بود. روش پژوهش حاضر نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون - پس آزمون با پیگیری دو ماهه به همراه گروه گواه بود. جامعه آماری در این پژوهش کلیه افراد مبتلا به اختلال وسواس اجباری در شهرستان بابل در بازه زمانی پاییز و زمستان 1402 بودند. تعداد 45 نفر با روش نمونه‌گیری تصادفی ساده انتخاب شدند و سپس به صورت تصادفی در سه گروه 15 نفری جایگماری شدند (45=n). سپس مداخله درمانی بر روی گروه‌های آزمایشی اجرا و پس از پایان دوره مداخله نیز پس‌آزمون برگزار شد. جهت پیگیری میزان دوام اثرات درمان‌ها، پیگیری دو ماهه به عمل آمد. گروه آزمایشی اول خلاصه بسته درمانی درمان مواجهه-جلوگیری از پاسخ طی 10 جلسه 90 دقیقه‌ای و گروه دوم خلاصه بسته درمان متمرکز بر هیجان را طی 8 جلسه 90 دقیقه‌ای دریافت نمودند و گروه کنترل مداخله‌ای دریافت نکرد. به منظور تجزیه و تحلیل داده‌ها، از آزمون‌ تحلیل واریانس آمیخته با استفاده از نرم افزار spss نسخه 26 انجام شد. نتایج نشان داد که اثربخشی درمان مواجهه-جلوگیری از پاسخ و درمان متمرکز بر هیجان بر عدم تحمل تردید و تنظیم شناختی هیجان سازگار در بیماران مبتلا به اختلال وسواس اجباری از نظر آماری معنی دار می باشد. بعلاوه، اثربخشی درمان مواجهه-جلوگیری از پاسخ در کاهش عدم تحمل تردید بیماران مبتلا به اختلال وسواس اجباری از درمان متمرکز بر هیجان بیشتر است.