بررسی جایگاه گردشگری دریایی و توسعه منطقهای استان خوزستان در مقایسه موردی با استانهای ساحلی جنوب کشور( با روش تاپسیس)
نویسندگان
1 دانشگاه آزاد اسلامی
2
3
doi
10.22051/ieda.2021.36560.1281چکیده
کشورهایی که دسترسی به دریا دارند و توانستهاند از این موقعیت و پتانسیل استفاده کنند، سالانه گردشگران زیادی را به خود جذب مینمایند که سبب توسعه این کشورها شده است. در کشور ما نیز استانهای شمالی و جنوبی، از این پتانسیل برخوردارند. استانهای شمالی با توجه به موقعیت آب و هوایی متفاوت، وجود خطه سرسبز و جنگلی و دسترسی قشر عظیم جمعیت، توانستهاند که پیشرفتهای بیشتری در زمینه گردشگری داشته باشند. در جنوب کشور نیز جزیزه کیش، یک نمونه موفق در جذب گردشگر دریایی است. اما بهرغم وجود 85 درصد از طول سواحل در جنوب کشور، استانهای جنوبی، نتوانستهاند از این پتانسیل استفاده نمایند. یکی از این استانها، خوزستان بوده، که به نسبت بقیه استانهای ساحلی جنوبی، از دسترسی بهتری برخوردار است ولی نتوانسته به خوبی از امکانات استفاده نماید. هدف این پژوهش، بررسی جایگاه استان خوزستان در بین استانهای ساحلی جنوبی در گردشگری با تأکید بر گردشگری دریایی، و با بهرهگیری از شاخصها، زیرشاخصها و مؤلفههای مختلفی برای مقایسه پتانسیلها و ظرفیتهای این استانها و با استفاده از روش تاپسیس (TOPSIS) ، در سال 1397 میباشد. نتایج برای این سال، حاکی از آن است که استان خوزستان در شاخص گردشگری دریایی بعد از استان هرمزگان، در جایگاه دوم قرار دارد و پس از آن، استانهای بوشهر و سیستان و بلوچستان قرار میگیرند. استان خوزستان در شاخص دسترسی و شاخص جاذبه گردشگری غیردریایی در رتبه اول، در شاخص زیرساخت و شاخص تعداد گردشگران دریایی در رتبه دوم و در شاخص جاذبه گردشگری دریایی، دارای رتبه چهارم در بین چهار استان ساحلی جنوبی است. قابل ذکر میباشد که به دلیل محدودیت در دسترسی به آمار و اطلاعات سالهای دیگر، دوره بررسی یکساله در نظر گرفته شده است و نتایج، قابل تعمیم به سالهای دیگر نیست.