بررسی رابطه بین نوآوری، کارآفرینی و توسعه‌ی پایدار : یک مطالعه استانی

نویسندگان

1 دانشگاه آزاد اسلامی

2 دانشگاه فردوسی مشهد

doi
10.22051/ieda.2023.40164.1323
چکیده

رشد اقتصادی و تلاش جهت بهبود سطح کیفیت زندگی در طول دهه‌ها‌ی گذشته، با افزایش تقاضا برای بهره‌برداری و استخراج هر چه بیشتر منابع طبیعی، به بهره‌برداری غیراصولی و افراطی از محیط‌زیست و درنتیجه، لطمات زیاد و گاه جبران‌ناپذیری به محیط‌زیست منجر شده، به‌نحوی که دستاوردهای اقتصادی حاصل از رشد اقتصادی، تحت‌الشعاع این خسارت‌ها قرار گرفته است. توسعۀ پایدار با تلفیق اهداف اقتصادی، اجتماعی و محیط‌زیستی، سعی در تعدیل تبعات منفی ناشی از تأکید مطلق بر اهداف اقتصادی در فرایند توسعه دارد. با توجه به اینکه، توسعۀ پایدار در دستور کار کشورها قرار گرفته است، در این راستا، پژوهش حاضر به بررسی رابطه نوآوری، کارآفرینی و توسعۀ پایدار پرداخته و با توجه به هدف تحقیق، این فرضیه که نوآوری و کارآفرینی بر توسعۀ پایدار، تأثیر مثبت دارند، مورد ارزیابی قرار گرفته است. در این مطالعه، تأثیر نوآوری و کارآفرینی بر توسعۀ پایدار برای استان‌های ایران طی دورۀ زمانی 1385 تا 1390 به روش داده‌های ترکیبی مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج، نشان می‌دهد که کارآفرینی، دارای تأثیر مثبت و معنی‌داری در سطح احتمال 90 درصد است. اثر نوآوری و ارزش‌افزوده بخش صنعت بر توسعۀ پایدار، معنی‌دار نیست. درصد شهرنشینی، دارای تأثیر مثبت و معنی‌دار بر توسعۀ پایدار بوده و شدت انرژی، تأثیر منفی و معنی‌داری بر توسعۀ پایدار داشته است.