تعیین بهترین محیط‌کشت جهت ریزازدیادی سرو کهنسال ابرکوه (Cupressus sempervirens var. horizontalis)

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد گروه علوم باغبانی دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه اردکان، ایران

2 استادیار، گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه اردکان، یزد، ایران.

3 استادیار گروه علوم خاکشناسی دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه یزد، ایران

doi
10.22092/ijrfpbgr.2019.122188.1307
چکیده

DOR: 98.1000/1735-0891.1398.27.241.54.2.1578.41 این پژوهش به­منظور حفظ ذخیره­ ژنتیکی و تکثیر سرو کهنسال ابرکوه (Cupressus sempervirens var. horizontalis Mill.) به روش کشت بافت انجام شد. در این تحقیق، تأثیر محیط­های کشت مختلف شاملWPM  (Woody Plant medium)،  WPMتغییریافته، LS، SH و QL همراه با تنظیم‌کننده بنزیل آدنین (BA) در مقادیر مختلف 0، 01/0 و 1 میلی­گرم بر لیتر در مرحله استقرار و 0، 1، 5/1، 2 و 5 میلی­گرم بر لیتر در مرحله پرآوری در کشت شیشه­ای این گیاه بررسی شدند. ریشه­زایی، با دو روش کشت درون و برون شیشه­ای مطالعه شد. در کشت برون شیشه­ای از ترکیب کوکوپیت و پرلایت با سه نسبت 1:1، 2:1 و 3:1 استفاده شد. پس از تیمار انتهای گیاهچه­های حاصل از کشت بافت با چهار غلظت IBA (1000، 2000، 3000 و 4000 میلی­گرم بر لیتر) درون بسترها کشت شدند. در کشت درون شیشه­ای، ریزنمونه­ها به‌منظور تولید ریشه در محیط کشت WPM حاوی مقادیر مختلف IBA (1، 2 و 5 میلی­گرم بر لیتر) کشت گردیدند. طبق نتایج به­دست‌آمده در هر دو مرحله استقرار و پرآوری، بیشترین رشد طولی ریزنمونه­ها در محیط کشت WPM حاصل شد. در مرحله پرآوری، بیشترین تعداد شاخه در محیط کشت LS به­دست آمد که با محیط­های WPM و WPM تغییر یافته اختلاف معنی­داری نشان نداد. با افزایش غلظت BA، تعداد و طول شاخساره به­طور معنی­داری افزایش یافت. به­طوری­که بیشترین تعداد و طول شاخه به­ترتیب در غلظت 5 و 2 میلی­گرم در لیتر BA حاصل شد. ریشه­زایی تنها در ریزنمونه­های کشت شده در محیط کشت WPM حاوی 5 میلی­گرم در لیتر IBA انجام گردید.