تعیین بهترین محیطکشت جهت ریزازدیادی سرو کهنسال ابرکوه (Cupressus sempervirens var. horizontalis)
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد گروه علوم باغبانی دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه اردکان، ایران
2 استادیار، گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه اردکان، یزد، ایران.
3 استادیار گروه علوم خاکشناسی دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه یزد، ایران
doi
10.22092/ijrfpbgr.2019.122188.1307چکیده
DOR: 98.1000/1735-0891.1398.27.241.54.2.1578.41 این پژوهش بهمنظور حفظ ذخیره ژنتیکی و تکثیر سرو کهنسال ابرکوه (Cupressus sempervirens var. horizontalis Mill.) به روش کشت بافت انجام شد. در این تحقیق، تأثیر محیطهای کشت مختلف شاملWPM (Woody Plant medium)، WPMتغییریافته، LS، SH و QL همراه با تنظیمکننده بنزیل آدنین (BA) در مقادیر مختلف 0، 01/0 و 1 میلیگرم بر لیتر در مرحله استقرار و 0، 1، 5/1، 2 و 5 میلیگرم بر لیتر در مرحله پرآوری در کشت شیشهای این گیاه بررسی شدند. ریشهزایی، با دو روش کشت درون و برون شیشهای مطالعه شد. در کشت برون شیشهای از ترکیب کوکوپیت و پرلایت با سه نسبت 1:1، 2:1 و 3:1 استفاده شد. پس از تیمار انتهای گیاهچههای حاصل از کشت بافت با چهار غلظت IBA (1000، 2000، 3000 و 4000 میلیگرم بر لیتر) درون بسترها کشت شدند. در کشت درون شیشهای، ریزنمونهها بهمنظور تولید ریشه در محیط کشت WPM حاوی مقادیر مختلف IBA (1، 2 و 5 میلیگرم بر لیتر) کشت گردیدند. طبق نتایج بهدستآمده در هر دو مرحله استقرار و پرآوری، بیشترین رشد طولی ریزنمونهها در محیط کشت WPM حاصل شد. در مرحله پرآوری، بیشترین تعداد شاخه در محیط کشت LS بهدست آمد که با محیطهای WPM و WPM تغییر یافته اختلاف معنیداری نشان نداد. با افزایش غلظت BA، تعداد و طول شاخساره بهطور معنیداری افزایش یافت. بهطوریکه بیشترین تعداد و طول شاخه بهترتیب در غلظت 5 و 2 میلیگرم در لیتر BA حاصل شد. ریشهزایی تنها در ریزنمونههای کشت شده در محیط کشت WPM حاوی 5 میلیگرم در لیتر IBA انجام گردید.