جایگاه مولفه‌های روان‌شناختی در سیاست‌گذاری پهلوی دوم در سیاست خارجی (1320-1357)

نویسندگان

1 عضو هیات علمی دانشگاه پیام نور، ایران، تهران

doi
10.30465/cps.2014.9608
چکیده

در این مقاله برای دست­یابی به نقش مولفه­های روان­شناختی در سیاستگذاری محدرضاشاه پهلوی دوم این سئوال مطرح می­شود که این ویژگی­های روانی چگونه در تصمیم­گیری شاه در سیاست خارجی تاثیرگذار بوده است. فرضیه تحقیق نشان می­دهد که شیوه تربیتی مبتنی بر سخت­گیری رضاشاه باعث شکل­گیری نوع خاصی از شخصیت در شاه بوده که به وابستگی در سیاست خارجی انجامیده است. نتایج تحقیق نشان می­دهد که شاه به واسطه نوع خاصی از تربیت و سخت­گیری رضاشاه، به رؤسای جمهور آمریکا به­چشم پدر نگاه و در مواقع بحرانی تلاش می­کرد تا از طریق آنها جایگاه خود را تثبیت نماید. روش جمع­آوری داده­ها در این پژوهش به­لحاظ ماهیت مطالب، گردآوری داده­ها عمدتاً از طریق کتابخانه­ای و همچنین خاطرات کارگزاران سیاست خارجی و داخلی ایران در دوران مزبور وتحلیلگران سیاسی در دوران بعد خواهد بود.