ماهیت دولت در فقه سیاسی علامه نائینی
نویسندگان
1 عضو هیات علمی دانشگاه پیام نور، ایران، تهران
doi
10.30465/cps.2014.9564چکیده
مشروطیت آغازگاه تجدد سیاسی در ایران بود و برخلاف نظر رایج که روشنفکران را منادیان اصلی این تحول میدانند، کوششهای نظری فقهایی همچون علامه نائینی در تکوین مدرنیتۀ سیاسی در ایران بسیار موثر بوده است. تجدد سیاسی وجوهات مختلفی همچون حزب، پارلمان، انتخابات و...، دارد که همگی در یک نهادِ بهنام «دولت» متشکل میشوند. از همینرو، فهم چیستی دولت برای هر دستگاه معرفت سیاسی، از جمله فقه سیاسی، ضروری است. به همین دلیل، پرسش اصلی این مقاله درباب ماهیت دولت در فقه سیاسی علامه نائینی طرح شده است. فرضیۀ تحقیق آن است که اثر منسجم نائینی، تنبیهالامه و تنزیهالمله، رسالهای در فقه سیاسی است که قطعاً تأملاتی نظری درباب دولت نیز دارد. یافتههای تحقیق نشان داده است که او دریافتِ پیچیدهای از دولت داشته و همزمان هم آنرا آسیبشناسی میکرده (وجه تحلیلی) و هم صورتِ ایدهآل آن را تجویز میکرده (وجه هنجاری)؛ و در این وجه آخر است که ایشان ماهیت دولت را با ترمینولوژی فقه و در مفهوم امانت تبیین میکند. رویکرد این مقاله توصیفی ـ تحلیلی و شیوة جمعآوری دادهها، کتابخانهای و اسنادی است.