آینده نگری باز رویکردی راهبردی برای توسعه نوآوری باز : تاکید بر چارچوب ارزش های رقابتی

نویسندگان

1 استادیارگروه مدیریت صنعتی، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران.

2 دانشجوی دکتری، گروه مدیریت صنعتی، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران.

doi
10.30479/jfs.2020.11334.1096
چکیده

هدف: تغییر و تحولات مستمر در فناوری­ها و مدل­‌‌های ­کسب­ و کار، موجب گردیده است سازمان­ها برای استفاده سریع از فرصت­های پیش‌آمده و گریز از ریسک­های مخرب آینده، به راهبردهای جدیدی روی آورند. آینده­نگری باز یکی از راهبردهای نوینی است که با تاکید توامان بر مهارت­ها و قابلیت­های دورنی و بیرونی، سازمان­ها را قادر ‌‌می‌سازد ایده­های جدید را برای ارائه محصولات و خدمات نوآورانه شناسایی کنند و بر پیچیدگی­های محیطی کسب­ و کارها فائق آیند.هدف این پژوهش، بررسی تأثیر آینده­نگری باز بر نوآوری باز و با تاکید بر چارچوب ارزش­های رقابتی در صنعت نساجی است. روش: روش تحقیق در این مقاله مبتنی بر روش دلفی متخصصین بوده و از هم‌اندیشی متخصصین به صورت پانل و دلفی در صنعت نساجی برای ارزیابی تأثیرگذاری دانش آینده­پژوهی بر الگوهای برنامه­ریزی و سیاست­گذاری در دانش برنامه­ریزی و توسعه استفاده شده است. این مقاله از نظر هدف کاربردی و از نظر شیوه و روش گردآوری داده­ها و تحلیل آنها، توصیفی- اکتشافی و از نوع همبستگی است. یافته­ها: دستاورد اصلی این مقاله تعیین حوزه­های اولویت­دار دستیابی به مرجعیت علمی در صنعت نساجی با مشارکت تمامی ذی‌نفعان بوده است. این مقاله توانسته است تأثیر انواع فرهنگ­ها بر آینده­نگری و نوآوری باز را به تصویر کشد. نتیجه­گیری: تحلیل مسیر مدل ساختاری بیانگر آن است که آینده­نگری باز با ضریب 0.43 اثر مثبتی بر نوآوری باز دارد و فرهنگ انسان‌گرا و توسعه‌گرا محرک­های قوی برای آینده­نگری باز و نوآوری باز هستند و فرهنگ بروکراتیک مانعی برای موفقیت پروژه­های آینده­نگری باز و بهبود نوآوری باز محسوب می­شود.آینده­نگری باز به­‌عنوان یک رویکرد راهبردی می‌تواند با گسترش تفکر خلاق و استفاده از دیدگاه­های مختلف، شرکت‌‌ها را از وابستگی به مسیر و قفل شدن در نوآوری‌‌های فعلی باز دارد و ریسک­های آینده صنعت نساجی را کاهش دهد.