تصویرپردازی در گفتگوهای حضرت شعیب(ع) با مخاطبان در قرآن بر اساس نظریه سید قطب
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد زبان و ادبیات عربی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران
2 دانشیار زبان و ادبیات عربی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران
doi
10.22054/ajsm.2022.65071.1807چکیده
بیان بصری یکی از ویژگیهای متن قرآن است و آیات آن از تصویرهای ادبی پوشیده شده است و همین تصویری بودن نشانی از وجوه سادگی و قابلفهم بودن بیان قرآن است. سید قطب، ادیب معاصر مصری، بهترین وسیلة تعبیر، تصویر را برگزید و در قالب نظریة تصویرپردازی هنری، معتقد است که قرآن کریم در بیان اغراض، به بهترین وجه از قاعدة تصویر بهره برده است. بر این مبنا پژوهش حاضر سعی دارد بر اساس مبانی و مؤلفههای تصویرپردازی نظریه سید قطب به بررسی ویژگیهای ساختاری آیات دربردارنده گفتگوهای حضرت شعیب(ع) با مخاطبان، بپردازد و مؤلفهها را کشف و نمود آنها را در تصویرپردازی هنری آیات قرآن بررسی نماید تا جنبههای زیبایی اعجاز قرآن کریم بیشازپیش تبیین گردد. مهمترین یافتههای پژوهش، بیانگر این حقیقت است که در این آیات میتوان نمونههایی از این مؤلفهها بر اساس نظریه سید قطب مانند عنصر ساختار آوایی، عاطفه، اندیشه دینی، واقعیت، اسلوب زبان، تکرار، تطابق، تجسیم، تشخیص، حرکت، گفتگو و... را یافت که با ایجاد تصاویری حسی و خیالانگیز که سرشار از حرکت و پویایی هستند، افکار و معانی را بهصورت حسی به خواننده، جهت تثبیت معانی منتقل میکند