توسعه مالی، نابرابری درآمدی و فقر در ایران

نویسندگان

1

2 دانشگاه آزاد اسلامی

doi
10.22051/edp.2018.20989.1162
چکیده

هدف اصلی پژوهش حاضر، بررسی تأثیر توسعه مالی بر نابرابری درآمدی و فقر در ایران طی سال­های 1357 تا 1394 بوده است. نتایج نشان داد که در بلندمدت، توسعه مالی، نابرابری درآمدی در اقتصاد ایران را کاهش داده ­است. اثر درآمد سرانه بر توزیع درآمد، مطابق با نظریه U معکوس کوزنتس است.  همچنین با افزایش تورم، ضریب جینی افزایش و توزیع درآمد نابرابرتر می‌شود. به علاوه، نتایج نشان داد که رابطه بلندمدت مثبت، بین سهم مخارج تأمین اجتماعی از کل مخارج دولت و نابرابری درآمدی وجود دارد. همچنین با توجه به نتایج به­دست آمده، در بلندمدت، توسعه مالی، افزایش درآمد سرانه، و افزایش مخارج تأمین اجتماعی، فقر را کاهش داده است؛ و دلالت بر این دارد که با توسعه­مالی، نابرابری درآمدی و فقر کاهش می یابد. از این رو، توسعه­مالی از طریق بالا بردن کارآیی نهادهای مالی و کاهش هزینه­ های بالای واسطه­ گری مالی، می تواند باعث کاهش نابرابری درآمدی و فقر شود