مقایسه اثر هشت هفته تمرینات دایرهای با شدت متوسط با تمرین ورزش صبحگاهی بر فاکتورهای آمادگی جسمانی
نویسندگان
1 مرکز تحقیقات طب ورزشی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران (نویسنده مسئول)
2 پژوهشگر، اداره بهداشت و درمان نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران، تهران، ایران
doi
10.22038/mjms.2025.27212چکیده
مقدمه: هدف از این پژوهش مقایسه اثر هشت هفته تمرینات دایره ای با شدت متوسط با تمرین ورزش صبحگاهی بر فاکتورهای آمادگی جسمانی نظامیان بود.روش کار: این پژوهش نیمه تجربی با طرح پیش آزمون، پس آزمون و گروه های کنترل و تجربی بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی نظامیان می باشد. نمونه آماری تحقیق براساس معیارهای ورود به تحقیق و با استفاده از نرم افزار GPower 45 نفر تعیین و به صورت تصادفی ساده به دو گروه تجربی و یک گروه کنترل (هر گروه 15 نفر) تقسیم شدند. ابزار تحقیق شامل آزمون های آمادگی جسمانی شامل آزمون ۲۷/۵ متر (سرعت)، ۹×۴ متر (چابکی)، پرش سارجنت (پرش عمودی)، ولز (نشستن و رساندن)، ایستادن روی یک پا (ایستادن لک لک یا استروک) بود. تمام عملیات آماری پژوهش با استفاده از تحلیل واریانس یک طرفه و نرمافزار SPSS نسخه 25 با سطح معنیداری 05/0>P در نظر گرفته شد.نتایج: نتایج نشان داد که بین پس آزمون میانگین نمرات سلامت روان در گروه صبحگاهی(001/0>p) ، در نمرات متغیر تعادل گروه دایره ای (001/0>p). و در متغیرهای چابکی، انعطاف پذیری، توان و سرعت بین دو گروه تفاوتی وجود نداشت (001/0≤p).نتیجهگیری: نتایج نشان داد که تمرینات صبحگاهی سلامت روان کارکنان را بهبود میبخشد، در حالی که تمرینات دایرهای باعث ارتقای تعادل میشوند. همچنین، بین دو گروه در متغیرهای چابکی، انعطافپذیری، توان و سرعت تفاوت معناداری مشاهده نشد.