واکاوی «حق حبس»در نهاد خانواده با تاکید بر «فرض اعسار زوج»
نویسندگان
1 استادیار دانشگاه علوم اسلامی رضوی
2 کارشناس ارشد حقوق بینالملل
3 استاد دانشگاه شهید بهشتی
4 دکتری حقوق خصوصی دانشگاه علوم اسلامی رضوی
5 کارشناس ارشد علوم قرآن و حدیث
doi
10.30513/cjd.2021.1489.1296چکیده
قانون مدنی ایران با توجه به فقه، ضمانت اجراهایی را برای جلوگیری از نقض تعهدات قراردادی پیشبینی کرده است. این ضمانت اجراها به دو دسته قانونی و قراردادی تقسیم میشوند. دکترین حقوق مدنی ایران، «حق حبس» را به عنوان یکی از ضمانت اجراهای قانونی جهت جلوگیری از نقض تعهدات قراردادی شناسایی کرده است. هرچند عنوان «تعهدات قراردادی»، انصراف بدوی به تعهدات مالی دارد، اما قانونگذار حق مذکور را به عنوان یک ابزار ضمانتی در نهاد خانواده نیز شناسایی کرده است. سٶال اصلی تحقیق حاضر آن است که امکان شناسایی حق حبس به عنوان ابزار ضمانتی در نهاد خانواده بالاخص در حالت اعسار زوج وجود دارد یا خیر؟ با بررسی ارکان حق حبس بالاخص در حالت اعسار زوج و منتفی شدن برخی از ارکان این حق در حالت اخیر، این نتیجه حاصل میشود که حداقل در حالت اعسار زوج نمیتوان قائل به این ضمانت اجرا در نهاد خانواده شد. هرچند تردیدهایی در خصوص اصل این ضمانت اجرا در نهاد مذکور وجود دارد، این تردیدها با مطالعه شاخصههای اصلی ضمانت اجرای مطلوب و پیامدهای منفی «حق حبس» در خانواده، به طور جدیتری مطرح میشوند؛ چرا که این ابزار ضمانتی، پیامدهایی در تقابل با نهاد خانواده دارد، به گونهای که این نهاد مقدس را به سمت معاملات مغابنهای سوق میدهد تا جایی که اهداف خانواده را متزلزل میسازد. این مشکل زمانی که مرد معسر باشد، به مراتب تشدید میشود. مسئله مطروحه در این تحقیق با کمک تحلیلهای منطقیِ حقوقی ـ فقهی مورد استنتاج قرار گرفته است.