ویژگیهای روانسنجی (پایایی و روایی) مقیاس کیفیت تدریس استادان از دیدگاه دانشجویان دانشگاه گیلان
نویسندگان
1 استادیار گروه علوم تربیتی دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه گیلان، گیلان، ایران
2 دانشیار دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
3 استاد دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
4 دانشجوی دکتری برنامه ریزی درسی دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
5 دانشیار دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
6 دانشیار دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
7 دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی دانشگاه الزهرا، تهران، ایران
doi
چکیده
هدف مطالعه حاضر بررسی ویژگیهای روانسنجی(پایایی و روایی) مقیاس کیفیت تدریس استادان از دیدگاه دانشجویان دانشگاه گیلان بود. در این پژوهش 407 نفر از دانشجویان سال آخر دوره کارشناسی به روش نمونه گیری خوشه ای از میان چهار دانشکده(علوم انسانی، علوم پایه، کشاورزی و معماری و هنر) گزینش شدند. نتایج همسانی درونی کل مقیاس و عاملهای پنجگانه (تدریس مناسب، اهداف روشن، ارزیابی مناسب، تکالیف مناسب و مهارتهای عمومی) در حد قابل قبول بودند. همبستگی بین هر یک از گویه های مقیاس با نمره کل از 53/0 تا 74/0 متغیر و همگی معنادار بود. تحلیل عامل تأییدی گویه ها نشان داد که تمام گویه ها بار عاملی معنادار بر عوامل خود دارند و ساختار پنج عاملی پرسشنامه تأیید شد. ضریب روایی ملاکی همزمان از طریق همبستگی بین هر یک از عاملهای مقیاس تجربه دوره آموزشی با متغیر ملاک؛ یعنی مقیاس ارزشیابی دانشجویان از کیفیت آموزشی مارش که به لحاظ نظری به آن مربوط بود، معنادار بود. در مجموع، یافته های به دست آمده از پژوهش نشان داد که مقیاس پنج عاملی تجربه دوره آموزشی دانشجو را می توان به عنوان ابزار ارزشیابی معتبری در دانشگاههای ایران نیز استفاده کرد.
