مطالعه اثر تنوع ژنتیکی در پاسخ مورفو- فیزیولوژیکی و آنتیاکسیدانی گونههای مختلف آژیلوپس به تنش خشکی
نویسندگان
1 استادیار، هیات علمی دانشگاه بینالمللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه بینالمللی امام خمینی (ره)، قزوین
doi
10.22092/ijrfpbgr.2018.117964چکیده
DOR: 98.1000/1735-0891.1397.2.254.52.26.1605.1610 این آزمایش بهمنظور بررسی اثر تنش خشکی بر محتوای رنگیزههای فتوسنتزی، وزن ریشه و اندامهوایی، محتوای پروتئین کل و فعالیت آنزیمهای آنتیاکسیدان آنزیمی و غیرآنزیمی در شش گونه مختلف از جنس Aegilops بههمراه دو رقم گندم نان مقاوم و حساس به تنش خشکی بهعنوان شاهد، در قالب فاکتوریل بر پایه طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار اجرا شد. تیمارهای تنش خشکی در سه سطح عدم تنش (FC=100%)، تنش متوسط (FC=50%) و تنش شدید (FC=25%) اعمال شد. گونههای Ae. caudata، Ae. triuncialis وAe. cylindricaاز نظر صفات وزن تر و خشک ریشه در شرایط تنش نسبت به رقم شاهد مقاوم سیروان در رتبه بالاتری قرار گرفتند. بیشترین مقدار کلروفیل کل در شرایط تنش متوسط در Ae. cylindrica و Ae. umbellulata و در تنش شدید در گونه Ae. caudata مشاهده شد. در تمام گونههای مورد مطالعه بهجز گونه Ae. umbellulata در اثر تنش خشکی میزان کاروتنوئید روند کاهشی نشان داد و گونه Ae. cylindrica نسبت به سایر گونهها از بیشترین مقدار برخوردار بود. بالاترین مقدار آنزیم سوپراکسید دیسموتاز در خشکی شدید در گونه Ae. crassa و رقم مقاوم Sirvanو کمترین مقدار آن در گونه Ae. neglecta مشاهده گردید. بیشترین آنزیم آسکوربات پراکسیداز در خشکی شدید در گونههای Ae. triuncialis و Ae. caudata و کمترین مقدار آن در گونه Ae. neglecta مشاهده شد. بالاترین مقدار آنزیم گایاکول پراکسیداز در گونههای Ae. triuncialis، Ae. caudata و رقم مقاوم Sirvan در تنش خشکی مشاهده شد و گونههای Ae. triuncialis، Ae. caudata و Ae. crassa بیشترین و گونه Ae. umbellulata و رقم حساس Darya کمترین مقدار آنزیم کاتالاز را در خشکی شدید داشتند. در جمعبندی کلی، نظر به اینکه سه گونه Ae. caudata، Ae. Triuncialis و Ae. Cylindrica از نظر اغلب صفات مرتبط با تحمل خشکی ازجمله حجم ریشه، کارتنوئید و آنزیمهای CAT، GPX و APX بالاترین مقدار را داشتند و هر سه گونه در ژنوم CC مشترک بودند، ازاینرو بهنظر میرسد ژنوم CC بتواند ظرفیت بالایی در برنامههای اصلاحی آینده گندم برای افزایش مقاومت به خشکی داشته باشد.