فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هنگامی که حقی از حقوق خوانده مورد تضییع و یا انکار گردد. شخص مدعی در جهت ملزم نمودن مدعی‌علیه به باز ستاندن حق و یا قبول نمودن آن، متوسل به طرح دعوی ‏می‏شود که اخلاق ایجاب می‏نماید که در اثر هر دعوای بی‏پشتوانه‏ای حقی از خوانده تضییع نگردد. قانونگذار نیز در جهت حمایت قانونی و اخلاقی و به منظور حفظ حقوق خوانده و در صورت محکوم شدن خواهان به بی‏حقی، خساراتی که در نتیجه‏ی دعوای خواهان و یا اجرای حکم به او وارد ‏می‏شود بتواند دریافت نماید. به همین منظور أخذ تأمین پیش‏بینی گردیده است. در این مقاله با استفاده از روش فیش‏برداری به صورت توصیفی- تحلیلی و با بهره‏گیری از منابع کتابخانه‏ای تهیه و تدوین گردیده است. یافته‏ها حاکی از این است که مقنن تأسیسی را در قانون آیین دادرسی مدنی پیشنهاد نموده است تا خوانده بتواند معادل آن خسارات را از اموال خواهان توقیف نماید. این تأسیس را أخذ تأمین می‏توان بیان کرد. ضمناً این یافته‏ها تحقیق نشان می‏دهد که امکان‏پذیر بودن أخذ تأمین از خواهان مستلزم گرفتن شرایطی است که قانونگذار تعیین نموده است. نهاد تأمین برای مواردی در نظر گرفته شده است که در آینده به‌واسطه دعوایی که خوانده علیه خوانده طرح می‏نماید حقی از وی ضایع نگردد که آموزه‏های اخلاقی نیز بر حمایت قانونگذار از خوانده در موارد مشابه تأکید می‏نماید. در همین راستا، خوانده دعوی، در مواردی چون دعوی واهی و دعوی اتباع بیگانه و در مراجع رسیدگی کننده دعوی اعم از بدوی، تجدید نظر، فرجام‌خواهی، اعتراض ثالث و اعاده دادرسی با درخواست خوانده از خواهان تأمین أخذ می‏گردد. نهاد تامین برای مواردی در نظر گرفته شده است که در آینده بواسط ی دعوایی که خوانده علی خوانده طرح می نماید حقی از وی ضایع نگردد که آموزه های اخلاقی نیز بر حمایت قانونگذار از خوانده در موارد مشابه تاکید می نماید.در همین راستا؛خوانده دعوا ، در مواردی چون دعوی واهی و دعوی اتباع بیگانه و در مراجع رسیدگی کننده دعوا اعم از بدوی، تجدید نظر، فرجام خواهی، اعتراض ثالث و اعاده دادرسی با درخواست خوانده از خواهان تامین اخذ می گردد.