ماهیت افراز در حقوق موضوعه ایران و فقه امامیه
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری حقوق خصوصی دانشگاه مازندران
2 استاد گروه حقوق خصوصی دانشگاه مازندران
3 استادیار دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه مازندران
doi
10.30513/cjd.2020.1116چکیده
در خصوص ماهیت تقسیم، در فقه و کتب حقوقی سخن گفته شده، اما از ماهیت افراز کمتر سخن به میان آمده است. اکثر نویسندگان در بررسی تقسیم، به ماهیت آن نیز پرداختهاند و چون افراز را یکی از شقوق تقسیم میدانند، خود را بینیاز از بیان ماهیت افراز دیدهاند. با شناخت ماهیت افراز، حسب اینکه معامله (بیع، مبادله، معاوضه) یا تمیز حق یا عقد باشد، آثار آن نیز متفاوت است. آیا حق شفعه و خیارات در افراز جاری است یا خیر؟ آیا در افراز، امکان اقاله وجود دارد یا خیر؟ آیا اساساً افراز، تأثیری در لزوم یا عدم لزوم ثبت تقسیمنامه خواهد داشت؟ پاسخ به این موارد، معطوف به شناسایی ماهیت افراز است. در این مقاله به روش تحلیلی ـ توصیفی با مطالعۀ آراء و نظرات حقوقدانان و فقهای امامیه خواهیم گفت که نظریه عقد بودنِ ماهیت افراز، در حقوق موضوعه و در بین فقها نیز تا حدودی طرفداران بیشتری دارد. لیکن عقد بودن الزاماً به مفهوم معامله و بیع نیست و احکام خاص بیع اعم از حق شفعه و خیاراتِ مختص بیع در آن راه ندارد. طبعاً به دلیل همان ماهیت عقدی افراز، امکان اقاله و اعمال سایر خیارات در افراز قابل تصور و تحقق میباشد.