تحلیل تأثیر ابعاد مشارکت اجتماعی بر سلامت عمومی و ابعاد آن، علائم جسمانی، اضطراب-بیخوابی، اختلال در کارکرد اجتماعی و افسردگی در دانشآموزان پسر
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری جامعه شناسی سیاسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد نراق، نراق، ایران.
2 استادیار، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد نراق، نراق، ایران.
3 استاد، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد قم، قم، ایران.
doi
10.22034/spr.2026.510662.2093چکیده
ﻣﻘﺪﻣﻪ: این پژوهش با هدف تحلیل تأثیر ابعاد مشارکت اجتماعی (سیاسی، مدنی، مذهبی و فرهنگی) بر سلامت عمومی و ابعاد آن (علائم جسمانی، اضطراب-بیخوابی، اختلال در کارکرد اجتماعی و افسردگی) در دانشآموزان پسر دوره دوم متوسطه شهر خرمآباد انجام شد.روش: پژوهش حاضر از لحاظ روش از نوع مطالعات توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری، کلیه دانشآموزان پسر دوره دوم متوسطه ساکن خرمآباد در بهار سال 1401 بود که از بین آنها با روش نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای، 210 نفر انتخاب شدند. ابزارهای این پژوهش شامل پرسشنامه سلامت عمومی (GHQ، گلدبرگ و هیلر، 1979) و پرسشنامه محققساخته مشارکت اجتماعی دانشآموزان (SSPQ) بودند. دادهها با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه تجزیهوتحلیل شدند.ﯾﺎﻓﺘﻪﻫﺎ: مشارکت در فعالیتهای سیاسی، مدنی، مذهبی و فرهنگی، با سلامت عمومی بالاتر و علائم جسمانی کمتر و سطوح پایینتر اضطراب- بیخوابی و افسردگی، همبستگی معنادار داشتند (p<0/01). با این حال، همبستگی معناداری بین ابعاد مشارکت و اختلال در کارکرد اجتماعی مشاهده نشد. مدلهای رگرسیون نشان دادند که مشارکت مدنی و مذهبی پیشبینیکنندههای معناداری برای افزایش سلامت عمومی، کاهش علائم جسمانی، اضطراب- بیخوابی و افسردگی در دانشآموزان پسر دوره دوم متوسطه هستند (p<0/05)، اما مشارکت سیاسی و فرهنگی در مدلهای رگرسیونی نقش پیشبینیکننده معناداری نداشتند.ﻧﺘﯿﺠﻪﮔﯿﺮی: مشارکت مدنی و مذهبی، پیشبینیکنندههای اصلی سلامت عمومی دانشآموزان پسر بودند و بر اهمیت ویژه این دو نوع مشارکت در ارتقای سلامت نوجوانان دلالت دارند.