بررسی تنوع ژنتیکی اکوتیپهای آویشن شیرازی با استفاده از نشانگرهای مولکولیRAPD و ISSR
نویسندگان
1 نویسنده مسئول مکاتبات، مربی بخش زیستشناسی، دانشکده علوم، دانشگاه جیرفت پست الکترونیک: Hbibak@ujiroft.ac.ir
2 دانشجوی دکترای رشته بیوتکنولوژی کشاورزی، دانشگاه گیلان
doi
10.22092/ijrfpbgr.2018.116660چکیده
شناخت تنوع ژنتیکی از فعالیتهای مهم در بهنژادی و مدیریت حفظ ذخائر ژنتیکی گیاهان بهشمار میآید. باتوجه به مشاهده گوناگونی صفات در بین آویشن شیرازی، در این تحقیق از نشانگر RAPD و ISSRبهمنظور بررسی تنوع ژنتیکی بین جمعیتی آویشن شیرازی در ایران استفاده شد. برگهای آویشن از 15 مناطق مختلف کشوری از استانهای کرمان، سیستان وبلوچستان، بوشهر، فارس و خوزستان جمعآوری شدند. استخراج DNA از برگ بهکمک روش CTAB با کمی تغییر انجام گردید. ده نشانگر RAPDو ده نشانگر ISSR که باندهای واضحتری در واکنش زنجیرهای پلیمراز تولید کرده بودند برای تجزیهوتحلیل استفاده شدند. با کمک نرمافزاز NTSYS-pc با استفاده از ضریب تشابه دایس و الگوریتم میانگین فاصله (UPGMA) دندروگرام مربوطه رسم شد. ضریب کوفنتیک محاسبه شد و پلات دوبعدی بر اساس تجزیه به مؤلفههای اصلی شکل گرفت. باتوجه به نتایج حاصل، دامنه اندازه باندهای تولید شده در آغازگرها بین 120 تا 3100 جفت باز متغیر بود. پانزده منطقه انتخاب شده در 3 گروه مجزا قرار گرفتند .خوشه ایجاد شده با شرایط جغرافیایی همخوانی داشت. آغازگرها در مجموع 207 نوار چندشکل با درصد چندشکلی 9/86 تولید کردند. نتایج حاصل از ضریب تشابه دایس نرمافزار NTYSIS حکایت از این مطلب داشت که تشابه ژنتیکی توده آویشن شیرازی بین8460/0–4390/0 متغیر است. کمترین تشابه بین تودههای جیرفت با ایرانشهر و بیشترین تشابه بین نمونههای اندیمشک و ایذه مشاهده شد. نتایج تجزیه به مؤلفههای اصلی و نتایج حاصل از تجزیه خوشهای با یکدیگر مشابه بودند و ضریب کوفنتیک 6/74 درصد بهدست آمد. نتایج نشان داد که نشانگرهای RAPD وISSR برای بررسی تنوع ژنتیکی بین جمعیتی این توده مناسب هستند.