پیش بینی بحران یک چهارم زندگی بر اساس سهلانگاری اجتماعی، هویت اجتماعی و نظمجوئی شناختی هیجانی با میانجی گری حمایت اجتماعی-خانواده
نویسندگان
1 دانشیار گروه روان شناسی و علوم تربیتی دانشگاه پیام نور تهران،ایران
2 دانشجوی دکتری مشاوره، گروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.
doi
10.22034/spr.2026.530085.2149چکیده
مقدمه: بحران یک چهارم زندگی مرحلهای از زندگی میان نوجوانی و بزرگسالی است که با سردرگمی ،اضطراب ،ضعف در کنترل هیجانات و کاهش بهزیستی روانشناختی همراه است. بنابر این هدف از پژوهش حاضر پیشبینی بحران یک چهارم زندگی بر اساس سهلانگاری اجتماعی، هویت اجتماعی و نظمجوئی شناختی هیجانی با میانجیگری حمایت اجتماعی-خانواده بود.روش: جامعهی آماری تمامی دانشجویان رشتههای روانشناسی دانشگاه پیام نورشهر سمنان درسال تحصیلی1404- 1403 بودند که 259 نفر از آنان با روش نمونهگیری تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزارهای اندازهگیری شامل پرسشنامه بحران یک چهارم زندگی افندی (2023)، سهلانگاری اجتماعی صفارینیا (1389)، هویت اجتماعی صفارینیا و روشن (1390)، نظمجوئی شناختی هیجانی گارنفسکی (2001)، حمایت اجتماعی-خانواده پروسیدانو و هلر (1983) بود.دادهها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و مدل سازی معادلات ساختاری تجزیه و تحلیل شد. یافتهها: نتایج نشان داد میزان واریانس تبیین شده متغیر درونزای اصلی مدل از طریق چهار متغیر برابر749/0 بود. اثر مستقیم سهلانگاری اجتماعی(392/0 β=)، هویت اجتماعی(407/0-0 β=)، نظمجوئی شناختی هیجانی سازشیافته (345/0-0 β=)، نظمجوئی شناختی هیجانی سازشنیافته (367/0 β=)، بر بحران زندگی در سطح (001P< ) معنی دار بود. حمایت اجتماعی در رابطه میان سهلانگاری اجتماعی(278/0 β=)، هویت اجتماعی(249/0- β=)، نظمجوئی شناختی هیجانی سازشیافته (258/0-β=)، نظمجوئی شناختی هیجانی سازش نیافته (292/0 β=) با بحران زندگی در سطح (001P<) نقش واسطهای داشت. نتیجهگیری:یافتههای این پژوهش چارچوبی مفهومی و نظری برای شناسایی پیشایندها احتمالی بحران یک چهارم زندگی فراهم میکند که میتواند پیش از بروز بحران یک چهارم زندگی به شناسایی عوامل پیشبینیکننده و محافظ به منظور کاهش آسیبهای روانشناختی کمک کند.