فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: با توجه به افزایش آمارهای رو به رشد طلاق، ضرورت به‌کارگیری روش‌هایی در جهت کاهش تعارضات زناشویی و افزایش رضایت زناشویی زنان متأهل به عنوان بخشی مهم از جامعه را در این زمینه آشکار می‌نماید. لذا پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی برنامه تدوین شده مشاوره تلفیقی معنادرمانی با شفقت‌درمانی در درمان تعارضات زناشویی زنان متأهل شهر اصفهان انجام شد. روش کار: روش پژوهش، نیمه‌آزمایشی از نوع پیش‌آزمون- پس‌آزمون و پیگیری با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل تمامی زنان متأهل با دامنه سنی 25 تا 50 سال بود، که به علت تعارضات زناشویی خویش در سال ۱۴۰۳-۱۴۰۲در فاصله زمانی 3 ماه به مراکز و کلینیک‌های مشاوره شهر اصفهان مراجعه نمودند. حجم نمونه 30 نفر با توجه به ملاک‌های ورود به پژوهش، با نمونه‌گیری در دسترس به صورت هدفمند، اﻧﺘﺨﺎب و به‌صورت تصادفی به گروه کنترل و آزمایش (هر گروه 15 نفر) تقسیم شدند. گروه آزمایش، بسته آموزشی محقق ساخته براساس تکنیک تحلیل محتوای را در 12 جلسه 90 دقیقه‌ای دریافت نمودند و گروه کنترل آموزشی دریافت نکرد. ابزار پژوهش، پرسشنامه تعارضات زناشویی براتی و ثنایی (۱۳۷۹) بود. برای تحلیل داده‌ها از آزمون تحلیل کواریانس چندمتغیره استفاده شد.یافته‌ها: نتایج نشان داد، بسته مشاوره تلفیقی معنادرمانی با شفقت‌درمانی، بر کاهش تعارض زناشویی و زیر مقیاس‌های آن در زنان متأهل گروه آزمایش در مرحله پس آزمون و پیگیری، تأثیر معناداری داشت(05/0>P). نتیجه‌گیری: با توجه به یافته‌های پژوهش می‌توان نتیجه‌گیری کرد، که بسته تلفیقی معنادرمانی با شفقت‌درمانی، در جهت بهبود روابط و کاهش میزان تعارضات زناشویی زنان متأهل، می‌تواند مفید باشد.