بررسی قابلیت تعزیر عملیات انجماد انسانی از منظر فقه جزایی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری فقه و مبانی حقوق اسلامی، واحد بینالملل خراسان، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران.
2 استادیار، گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی، دانشکده الهیات، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران. (نویسنده مسؤول)
3 استادیار، گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی، دانشکده الهیات، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران.
doi
10.22034/jccj.2022.354847.1066چکیده
انسان موجودی است که ذاتاً میل به بقا و حیات جاودان دارد و بدین منظور روشهایی را ابداع کرده که انجام کرایونیک یا انجماد انسانی یکی از جدیدترین و پیشرفتهترین و در عین حال چالشیترین آنها است. در این روش، امید است که بتوان جسم فرد مرده را از طریق انجماد، برای مدت طولانی نگهداری نمود و در آیندهای نه چندان دور به دنیا بازگرداند. فقهای معاصر در خصوص جواز این عمل، قایل به حرمت شدهاند. از نظر اغلب ایشان، انجماد انسانی اگر پیش از مرگ طبیعی فرد باشد، نوعی قتل است و اگر پس از آن باشد، بهدلیل نگهداری جسد و عدم رعایت تشریفات مذهبی مربوط به دفن میت، غیر مشروع است. در صورت اثبات حرمت عمل، طبق قاعده «التعزیر لکل عمل حرام» میتوان عاملان اجرایی این عمل را مورد تعزیر و مجازات قرار داد.