تأثیر گونه و تنظیمکنندههای رشد گیاهی بر شاخهزایی و ریشهزایی سه گونه زالزالک (Crataegus spp)
نویسندگان
1 گروه علوم باغبانی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران
2 دانشیار، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشگاه رازی، کرمانشاه
3 استادیار، گروه علوم باغبانی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران
4 دانشیار، گروه ترویج و آموزش کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه رازی، کرمانشاه
doi
10.22092/ijrfpbgr.2017.113324چکیده
زالزالک (Crataegusspp) یکی از جنسهای جنگلی مهم در ایران است. سازگاری بالایی به خشکی و سرما داشته و بهعنوان پایه برای به، گلابی و سیب کارایی دارد. این تحقیق بهمنظور ارزیابی شاخهزایی و ریشهزایی سه گونه زالزالک بهنامهای C. aronia، C. pseudohetrophylla و C. meyeriانجام شد. برای این منظور از غلظتهای مختلف تنظیمکنندههای رشد و ریزنمونه تکگره حاوی جوانه جانبی استفاده شد. ریزنمونه در غلظتهای مختلفBAP بهعلاوه NAA در محیط MS کشت شد. میانگینها پس از 6 هفته نشان داد که حداکثر تعداد شاخساره در غلظت 1 میلیگرم در لیتر NAAبعلاوه 4 میلیگرم در لیتر BAP (33/4 شاخه)، بیشترین درصد ریزنمونه رشدکرده (67/89 درصد) در گونه C. aronia و بیشترین طول شاخه (67/22 میلیمتر) در گونهC. meyeri و 1 میلیگرم در لیتر NAA و 1 میلیگرم در لیتر BAP بهدست آمد. برای ریشهزایی از محیط کشت MS،MS 2/1 و پشم سنگ با ریزنمونههای پرآوری شده حاصل از پاجوش و شاخسارههای پرآوری شده در شرایط درون شیشهای استفاده شد. ریزنمونهها در 16 تیمار مختلف در محیط کشتMS،MS 2/1 و پشم سنگ کشت شد. در هیچیک از گونهها، تیمارها و محیطهای کشت ریشهزایی مشاهده نشد. بیشترین طول شاخه در گونه C. meyeri و بیشترین تعداد شاخه در گونهC. aronia وجود داشت و هیچیک از تیمارها، گونهها و محیطهای کشت ریشهزایی مناسبی نداشتند.