بررسی کمی و کیفی دورگهای بین دو گونه صنوبر پده و کبوده در استان چهارمحال و بختیاری
نویسندگان
1 بخش تحقیقات منابع طبیعی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان چهارمحال و بختیاری، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، شهرکرد،
2 مربی، بخش تحقیقات منابع طبیعی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان چهارمحال و بختیاری، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، شهرکرد
3 استادیار، بخش تحقیقات منابع طبیعی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان چهارمحال و بختیاری، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، شهرکرد
4 دانشیار، مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران
doi
10.22092/ijrfpbgr.2017.113325چکیده
تولید هیبریدهای گیاهی بهمنظور افزایش عملکرد در واحد سطح و در نهایت استفادة حداکثر از ظرفیت منابع موجود همواره مورد توجه کشورهای مختلف جهان میباشد. از آنجایی که تحمل گونههای مختلف در برابر شرایط اقلیمی یکسان نیست و میزان تحمل آنها در برابر شرایط اقلیمی به توانمندی ژنتیکی گیاهان و میزان تأثیر متقابل آنها با محیط بستگی دارد، در برخی از گونههای جنس صنوبر با انجام برنامههای اصلاحی میتوان ظرفیت رویشی آن را به میزان قابل توجهی بهبود بخشید. بدینمنظور در این مطالعه که در ایستگاه تحقیقات بلداجی از استان چهارمحال و بختیاری انجام شد، دورگ P. alba Î P. euphraticaو دورگ حاصل از تلاقی معکوس آن بههمراه پایههایی از گونه P. nigra و P. alba در قالب طرح آماری بلوکهای کامل تصادفی بهمنظور بررسی سازگاری، کشت شدند. در این تحقیق 75 پایه از هر کلن در سه تکرار و با مجموع 300 اصله نهال در فواصل 2Î2 متر، کشت شدند. آماربرداری از صفات کمی و کیفی پایهها انجام شد. نتایج نشان داد که تیمار هیبرید P. alba Î P. euphratica از نظر رویش ارتفاعی، قطر برابرسینه و ارتفاع تنه وضعیت بهتری را نسبت به سایر تیمارها داشت. این هیبرید در برابر سرما بسیار مقاوم بود. در حالیکه دورگ P. euphratica × P. alba به سرما کاملا حساس و بهشدت آسیبپذیر بود. در بین کلنهای بومی گونه P. alba نیز شرایط رویشی نسبتا خوب و نزدیک به هیبرید p. alba Î p. euphratica داشت، درحالیکه گونه بومی P. nigra چه از نظر کمی و چه از نظر کیفی در وضعیت نامطلوبی قرار داشت.