فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف : اجرای عدالت جنسیتی از مهم‌ترین زمینه برای ایجاد دموکراسی در جامعه است که دولت می‌تواند در جهت حرکت به سوی آن گام بردارد، ولی تصویر روشنی از چگونگی عملکرد نهادهای حاکمیتی و اجرایی دیده نشده است. این نوشتار نتیجه پژوهشی است برای پاسخ به این پرسش که آسیب‌های اصلی رویکرد نهاد حاکمیتی و اجرایی جمهوری اسلامی ایران دربرخورد با عدالت جنسیتی درفاصله سال‌های 1376 تا 1392 کدامند؟ روش:نوشتار حاضر می‌کوشد براساس نظریه نهادگرایی این پژوهش را مورد ارزیابی قراردهد. شیوه انجام پژوهش از نوع پژوهش کیفی است که به صورت کتابخانه‌ای صورت گرفته و ایزار گردآوری اطلاعات به صورت فیش‌برداری بوده است. یافته ها :. تحلیل محتوای دو دوره ریاست دولت در فاصله 16 سال نشان می‌دهد که ، حدود 21 درصد از قوانین اجرایی را می‌توان مصداق عدالت جنسیتی دانست و منابع دوگانه مشروعیت ، راه دستیابی به سطح مطلوبی از عدالت‌جنسیتی را مسدود نمیکند.نتیجه گیری: در بررسی عدالت جنسیتی در5 بخش نگرش دولتمردان، قوانین ، مصوبات ، آیین نامه‌ها و برنامه‌های توسعه، نشانه‌های عدالت با نشانه‌های عدالت جنسیتی عجین شده است تا احساس مثبت را نسبت به عملکرد دولت‌ها سبب شود ولی در عمل،ارتباط معناداری میان این مهم ونهادهای حاکمیتی و اجرایی و جهت گیری کلی دیده نشده است، که این حاکی از رویکرد ضعیف و غیرقابل قبول این دوره در سطح کلان می‌باشد.