بررسی فقهی پولشویی در تجارت نامشروع با تأکید بر اسناد بینالمللی
نویسندگان
1 استادیار، گروه حقوق، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
2 کارشناس ارشد حقوق نفت و گاز، دانشگاه تهران، تهران، ایران. (نویسنده مسؤول)
doi
10.22034/jccj.2023.393742.1248چکیده
پولشویی به معنای گم نمودن منشأ نامشروع درآمدهای غیر قانونی است که دارای آثار و عوارض زیان باری در سطح بینالمللی و داخلی در زمینههای اجتماعی، سیاسی، اقتصادی، و امنیتی میباشد و بسیاری از کنوانسیونهای بینالمللی از جمله کنوانسیون وین و پالرمو به جرمانگاری و مبارزه با آن تأکید کردهاند و در حقوق داخلی نیز قانونگذار ایران قانون مبارزه با پولشویی این عمل بهعنوان یک رفتار مجرمانه شناسایی کرده است. در فقه امامیه نیز روایات و قواعد فقهی قابل اعتنایی وجود دارد که طبق آن میتوان به تحریم و تجریم پولشویی حکم داد که سیره امام علی(ع) یکی از مصادیق فقهی مبارزه با این پدیده است. تحقیق حاضر مبانی فقهی و حقوقی پولشویی را با نگاهی به اسناد بینالمللی در این خصوص مورد تجزیه و تحلیل قرارداده که همه آنها از ممنوعیت و حرمت چنین رفتاری و جواز مقابله با آن حکایت دارد.