واکنش متفاوت دورگهای بین گونهای صنوبر به تکثیر از طریق ریزازدیادی
نویسندگان
1 کارشناس ارشد، دانشگاه پیام نور، تهران
2 دانشیار، مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران
3 عضو هیئت علمی مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور
4 دانشیار، دانشگاه پیام نور، تهران
doi
10.22092/ijrfpbgr.2017.109817چکیده
گونههای مختلف صنوبر قابلیتهای متفاوتی دارند که آنها را از هم متمایز میکند. ولی این تفاوتها موجب شده است که برخی از گونهها در شرایط متضاد اقلیمی سازگاری پیدا کنند. دورگهای بین این گونهها نیز قابلیتهای بینابینی از خود نشان میدهند که ممکن است بتوانند دامنه اکولوژیک صنوبرها را گسترش دهند. در این تحقیق سه پایه از دورگهای بین گونهای حاصل از تلاقی بین دو گونه از صنوبر بهنامهای سپیدار (Populus alba)و پده(Populus euphratica) با ریزازدیادی تکثیر شدند تا ضمن بهینهکردن روش تکثیر این دورگها، تفاوتهای احتمالی واکنش بهریزازدیادی در آنها نیز بررسی شود. در بخش پرآوری دورگهای مورد مطالعه واکنشهای متفاوتی بهمحیط کشتهای مورد استفاده از خود نشان دادند، بهطوریکه یکی از دورگها در سطوح سهگانه محیطهای پرآوری، بهمیزان زیادی ریشه هم تولید کرد. این دورگ در مرحله پرآوری از نظر صفاتی مانند تعداد شاخه، طول شاخه، تعداد جوانههای جانبی و مقدار ریشه برتری زیادی نسبت به سایر پایهها از خود نشان داد. در مرحله ریشهزایی هم پایه برتر در مرحله تکثیر، برتری ویژهای از نظر تعداد و طول ریشه از خود نشان داد. سهولت در ریشهدهی یکی از دورگها، که در صورت انتخاب بهعنوان یک رقم تجاری باید بهصورت رویشی تکثیر و توسعه داده شود، میتواند امتیاز ویژهای برای این دورگ باشد. البته اثر متقابل موجود بین دو عامل مورد مطالعه هم در بیشتر موارد برتری یکی از دورگها را نشان داد.
