پیشگیری وضعی از جرایم جنسی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری حقوق کیفری و جرم‌شناسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

2 استادیار، گروه حقوق جزا و جرم‌شناسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. (نویسنده مسؤول)

3 دانشیار، گروه حقوق جزا و جرم‌شناسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

doi
10.22034/jccj.2024.482075.1670
چکیده

گسترش جرایم جنسی عواقب ناگواری چون از بین‌رفتن احساس امنیت، سستی بنیان خانواده، جریحه‌دارشدن احساسات عمومی، شیوع بی‌قانونی در جامعه و سایر جرایم غیرجنسی را به‌دنبال خواهد داشت. به همین دلیل، مقابله با این نوع جرایم از اهمیت بالایی برخوردار است. ناکارآمدی روش‌های صرفاً کیفری، بررسی روش‌های غیرکیفری را ضروری ساخته است. از طرفی تاکنون تحقیق مستقلی پیشگیری وضعی از جرایم جنسی را بررسی نکرده و نوآوری مقاله حاضر بررسی روش‌های پیشگیری از جرایم جنسی از منظر نظریه پیشگیری وضعی است. بر همین اساس هدف مقاله بررسی این سؤال است که روش‌های مؤثر پیشگیری وضعی جرایم جنسی کدام است؟ این مقاله توصیفی ـ تحلیلی است و با استفاده از روش کتابخانه‌ای به بررسی موضوع مورد اشاره پرداخته است. به‌منظور بررسی سؤال مورد اشاره ابتدا، پیشگیری وضعی از طریق حمایت از بزه‌دیدگان جرایم جنسی بررسی شده و در ادامه از پیشگیری وضعی از طریق نظارت و آموزش بحث شده است. یافته‌ها نشان می‌دهد که کاستن از فرصت‌های کج‌روی، کاهش آماج جرایم جنسی، نظارت رسمی و استفاده از هوش مصنوعی در دولت توسط نهادهای نظارتی مانند پلیس و نظارت غیررسمی مانند خانواده‌ها، رسانه‌ها، آموزش و پیشگیری محیطی از مهم‌ترین روش‌های مؤثر پیشگیری وضعی جرایم جنسی است. پیشگیری وضعی می‌تواند علاوه‌بر ایجاد امنیت بزه‌دیدگان و آماج‌های جرم به دولت (هیأت حاکمه) و نیروی پلیس کمک کند تا جرایم جنسی به میزان قابل توجهی کاهش پیدا کند. راهکارهای پیشگیرانه غیرکیفری که به‌منظور دشوارکردن شرایط جرم و جاذبه‌زدایی از آماج برای کسانی که قصد ارتکاب جرم دارند، انجام می‌شود.