اثربخشی آموزش مدیریت خشم و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر آشفتگیهای زناشویی - ارتباطی زنان مبتلا به سرطان پستان
نویسندگان
1 گروه روانشناسی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران.
2 گروه روانشناسی، واحد خمینی شهر، دانشگاه آزاد اسلامی، خمینی شهر، ایران.
3 گروه روانشناسی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران.
4 گروه روانشناسی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران.
doi
10.22038/mjms.2026.93306.5198چکیده
سرطان پستان علاوه بر اثرات جسمانی، فشار روانی قابل توجهی بر بیماران وارد میکند و میتواند روابط زناشویی و کیفیت ارتباط میان زوجین را مختل کند. این شرایط نیازمند مداخلات روانشناختی هدفمند است تا سلامت روان و روابط خانوادگی بهبود یابد. هدف پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی آموزش مدیریت خشم و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) بر آشفتگیهای زناشویی–ارتباطی زنان مبتلا به سرطان پستان بود. روش کار: این مطالعه نیمهآزمایشی با طراحی پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری انجام شد. جامعه آماری شامل تمامی زنان متأهل مبتلا به سرطان پستان مراجعهکننده به بیمارستان رازی شهر رشت در سال ۱۴۰۳ بود که از میان آنها ۶۰ نفر بهصورت هدفمند انتخاب و به سه گروه تقسیم شدند: آموزش مدیریت خشم اونیل(2010) (۲۰ نفر)، آموزش مبتنی بر پذیرش و تعهد (۲۰ نفر) و گروه کنترل (۲۰ نفر). ابزار سنجش، پرسشنامه آشفتگی زناشویی–ارتباطی ویشمن و همکاران (۲۰۰۹) بود که در سه مرحله اجرا شد. تحلیل دادهها با استفاده از مقایسههای چندگانه LSD صورت گرفت. نتایج: نتایج نشان داد که هر دو مداخله آموزشی مدیریت خشم و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) موجب کاهش معنادار آشفتگیهای زناشویی–ارتباطی در زنان مبتلا به سرطان پستان شدند .(p < 0.05) همچنین، درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد تأثیر قویتری نسبت به آموزش مدیریت خشم داشت. نتیجهگیری: یافتهها نشان میدهد که مداخلات روانشناختی هدفمند، بهویژه ACT، نقش مهمی در کاهش آشفتگیهای زناشویی و ارتقای کیفیت روابط زناشویی زنان مبتلا به سرطان پستان ایفا میکنند. بنابراین، توصیه میشود این مداخلات بهعنوان مکمل درمانهای زیستی مورد استفاده قرار گیرند.