مروری بر روشهای عملیاتی بهمنظور پیشگیری از بروز رسوبات سیلیس در واحدهای تصفیه آب
نویسندگان
1
2
3 دانشگاه محقق اردبیلی
4 دانشگاه مازندران
doi
10.22112/jwwse.2025.525769.1455چکیده
با توجه به چالش های کمبود آب، فرآیندهای غشایی اسمز معکوس برای تصفیه آب گسترش یافته اند. در این روش، آب با فشار از غشای نیمه تراوا عبور کرده و ناخالصی ها جدا می شوند. با این حال، تشکیل رسوب املاح موجود در آب بر سطح غشا، کارایی این فناوری را کاهش داده، عمر مفید غشا را کم و هزینه ها را افزایش می دهد. سیلیس، از رایج ترین املاح آب، در اثر پلیمریزاسیون اسید سیلیسیک رسوب می کند. از آن جایی که حذف رسوبات سیلیس دشوار و نیازمند شوینده های شیمیایی قوی و مضر برای محیط زیست است، پیش گیری از تشکیل رسوب سیلیس از اهمیت بالایی برخوردار است. راه کارهای پیش گیرانه شامل اصلاح سطح غشا، تنظیم pH و دمای آب ورودی برای افزایش انحلال پذیری سیلیس، کاهش غلظت سایر املاح موجود در آب که به تشکیل رسوب کمک می کنند، پیش تصفیه آب ورودی برای کاهش غلظت سیلیس و استفاده از آنتی اسکالانت های مناسب برای ممانعت از پلیمریزاسیون سیلیس است. لذا در این مقاله مروری، تلاش شده است ضمن بررسی آخرین پژوهش های موجود از دیدگاه عملیاتی، راهکارهای عملیاتی مناسب برای استفاده توسط کارشناسان واحدهای تصفیه آب به روش اسمز معکوس مورد جمع بندی قرارگیرد.
