ارزیابی تحمل به خشکی در اکوتیپهای مختلف یونجه (Medicago sativa) در شرایط آبی و دیم

نویسندگان

1 کارشناس، مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی آذربایجان‌شرقی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تبریز

2 مربی پژوهش، مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی آذربایجان‌شرقی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تبریز

3 استاد پژوهش، مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران

doi
10.22092/ijrfpbgr.2016.109420
چکیده

به‌منظور ارزیابی تحمل به خشکی در یونجه، 49 اکوتیپ یونجه زراعی (Medicago sativa) در قالب طرح لاتیس مربع ساده در شرایط آبی و دیم به‎مدت سه سال در ایستگاه تحقیقات کشاورزی خسروشهر (تبریز) ارزیابی شد. صفت عملکرد علوفه خشک در دو شرایط آبی و دیم طی دو سال اندازه‎گیری شد. نتایج تجزیه مرکب نشان داد که بین اکوتیپ‌های یونجه و سال‌ها تفاوت معنی‌دار وجود داشت. در شرایط آبی میانگین عملکرد علوفه خشک 01/9 تن در هکتار و در شرایط دیم 94/4 تن در هکتار بود. تجزیه خوشه‎ای اکوتیپ‌های یونجه را از نظر عملکرد علوفه خشک و شاخص‎های تحمل به خشکی به‌خوبی گروه‎بندی کرد. در گروه 3 اکوتیپ‌های شماره 14، 25، 37، 32، 11، 13 و 10 با میانگین 42/6 تن در هکتار عملکرد علوفه خشک در شرایط دیم و با متوسط تحمل به تنش خشکی 95/0 یک خوشه متحمل به خشکی با عملکرد مطلوب را تشکیل دادند. بر اساس شدت تنش خشکی (452/0SI=)، شاخص‌های حساسیت و تحمل به تنش خشکی اکوتیپ‌های 14 (خرم‌آباد) و 32 (فریدن) به‎ترتیب با متوسط عملکرد 74/8 و 26/7 تن در هکتار در شرایط دیم، متحمل به خشکی شناسایی شدند.